У мяне ёсць свой пакой. Яна прасторная, амаль квадратнай формы. Калі я ўваходжу ў гэты пакой, то ў вочы адразу кідаецца вялікае металлопластіковых акно. Яно выходзіць у двор. На падаконніку стаяць у чыгунах кветкі. Мне падабаецца зімовымі вечарамі любавацца іх зелянінай. У пакоі светла-зялёныя шпалеры і зеленаватыя шторы на акне. Столь высокі белага колеру. Да яго прымацавана невялікая яркая люстра з трыма плафонамі. У пакоі сучасная мэбля светлых тонаў. Справа ад дзвярэй доўгі кампутарны стол і крэсла. На стале кампутар, мае падручнікі, школьныя сшыткі. Справа ад дзвярэй высокая мэблевая сценка. У ёй захоўваецца пасцельная бялізна, мае рэчы. На паліцах стаяць кнігі, фотаальбомы, сувеніры. Уздоўж сцяны размяшчаецца шырокая светла-зялёная сафа. Падлогу ў маім пакоі пакрыты ламінатам. Ён светла-карычневага адцення. На ім ляжыць невялікі пухнаты кілімок. Мне падабаецца на ім часам пасядзець і пагартаць часопісы. Мая пакой светлая і ўтульная. Мне падабацца ў ёй і адпачываць, і вучыць урокі, і праводзіць вольны час з сяброўкамі. Я вельмі люблю сваю пакой.
Зарание извеняюсь, за букву "и", на клаве нету белорусской
Беларусь гэта вялики центр культуры, у яки уваходзяць звестки амаль усяго часу, што иснавала Беларусь. на Беларуси шмат памятникау, кожны мае сваю гисторыю и вызначнасць у культуры беларуси. Амаль у кожным горадзе есць памятник Якубу Коласу, Янке Купалу и другим дзеячам культуры. усе яны зроблены па-майстэрски з вяликай увагай да сваей працы. Гледзячы на памятниккакога нейбудь дзеяча, адразу уяуляешь сабе яго выгляд, яго твар. Гэта вельми важна для гисторыы и для маленькага пакалення, якое zix' тольки пачало знаемицца з багатай культырай беларускага народу. Мне вельми падобаюцца памятники на Беларси
