Белым кілімком сцелецца снег на цёмную бруд і сухую траву. Неба стала змрочней ад цяжкіх аблокаў і ўсё стала як у чорна-белым кіно. На вуліцы ціха. Часам можна пачуць крокі чалавека па толькі што на платную форму навучання ў снезе. Лужыны ад нядаўняга дажджу сталі пакрывацца тонкім пластом лёду, паказваючы на сабе прыгожыя ўзоры. Пах надыходзячы зімы ўжо добра быў чутны. У апошні дзень восені добра сядзець ля акна з гарачым гарбатай і любавацца, як Восень саступае месца Зімы, і цяпер мы яе ўбачым толькі праз год.
Яшчэ летняе сонца толькі-толькі выглядала першымі промнямі з-за далечыні...Неўзабаве праз нейкія пятнаццаць-дваццаць хвілін луг ўквеціўся людскімі постацямі, і свежыя духмяныя пракосы, роўныя і шырокія, ляглі ўпоперак яго. Часам каса, ўзнятая кімсьці, каб (памянціць - такого слова в белорусском языке нет. Напишите по-русски, что Вы имели в виду), так адлюстоўвала сонца, што здавалася, нібыта яркая маланка пранізвала паветра над лугам. Маўклівай сцяной стаяла залацістае жыта, схіліўшы амаль да зямлі ядраныя, вазкія і спелыя каласы. Вецер гнаў з сасновага бору гарачы водар смалы, змешанай з хмельным пахам спелай збажыны, і разносіў яго на вакаліцы. Жытневыя хвалі, не спяшаючыся, збягалі з узгорку, набягалі адна на адну і, разбіваючыся ў нізіне, адступалі назад, заспакоеныя на нейкі момант.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
