Сдз анализ верша зимой
план 1. вызначыць тэму верша: а) пра што верш (кароткі змест)б) каментарый сваіх адносін да дадзенага зместу
2. вызначыць ідэю верша (галоўную думку).3. эмацыянальная афарбоўка, інтанацыя (гнеўная, іранічная, журботная, спакойная, лагодная, узнёслая, урачыстая, напружаная, звычайная, трагічная, заклапочаная, упэўненая, трывожная, урачыста-жалобная, сумная, , жаласлівая, пакутлівая, шчымлівая ці якая іншая)4. кампазіцыя верша (будова)
уступ, асноўная частка, заключэнне – верш эпічны; калі не такая кампазіцыя – верш 5. паэтычныя сродкі: 6. мова верша (лексіка, прастамоўі, узвышаная лексіка).
здароў, марозны, звонкі вечар!
здароў, скрыпучы, мяккі снег!
мяцель не вее, сціхнуў вецер,
i волен лёгкіх санак бег.
як мары, белыя бярозы
пад сінявой начной стаяць,
у небе зоркі ад марозу
пахаладзеўшыя дрыжаць.
вільготны месяц стуль на поле
празрысты, светлы стоўп спусціў
i рызай срэбнаю раздолле
снягоў сінеючых пакрыў.
ўзрывайце ж іх санямі, коні!
звіні, вясёлых бомаў медзь!
вакол лятуць бары і гоні,
ў грудзях пачала кроў кіпець.

1) Скончылася летняя спека.
Прыметнік з назоўнікам: летняя спека. Спека (якая?) летняя. Канчатак
-а- у слове спека, канчатак -яя- у слове летняя.
2) У ціхі адвячорак плывуць па блакітным небе вераснёвыя аблокі.
Прыметнік з назоўнікам: у ціхі адвячорак. У адвячорак (які?) ціхі. Канчатак нулявы ў слове адвячорак, канчатак -і- у слове ціхі.
Прыметнік з назоўнікам: па блакітным небе. Па небе (якім?) блакітным. Канчатак -ым- у слове блакітны, канчатак -е- у слове небе.
Прыметнік з назоўнікам: вераснёвыя аблокі. Аблокі (якія?) вераснёвыя. Канчатак -і- у слове аблокі, канчатак -ыя- у слове вераснёвыя.
3) Сытыя дрэвы калышуць лістотай. 
Прыметнік з назоўнікам: сытыя дрэвы. Дрэвы (якія?) сытыя. Канчатак -ы- у слове дрэвы, канчатак -ыя- у слове сытыя.
4) Прайшоў ужо час імклівага росту.
Прыметнік з назоўнікам: імклівага росту. Росту (якого?) імклівага.
Канчатак -у- у слове росту, канчатак -ага- у слове імклівага.
5) З лесу патыхае сырой травой.
Прыметнік з назоўнікам: сырой травой. Травой (якой?) сырой.
Канчатак -ой- у слове травой, канчатак -ой- у слове сырой.

Большасць вядомых прыме прыйшлі да нас з часоў глыбокай старажытнасці ад продкаў-славян. Тады людзі бачылі свет у працэсе пастаяннага супрацьстаяння дабра са злом, які праходзіць з пераменным поспехам кожнай з бакоў. Перамога аднаго з іх вабіла за сабой разнастайныя змены ў жыцці народаў і умовах надвор'я. Добрыя і дрэнныя забабоны, такім чынам, складваліся на аснове высноваў з заканамернасцяў, заўважаных у розны час людзьмі.
Добрыя прыкметы - вынік ўздзеяння на рэальнасць светлых сіл, якія аказвалі чалавеку дапамогу, абаранялі ад злых духаў, ацалялі ад наведзены псуты. Такія забабоны часта ўжываліся ў побыце, напрыклад, вялікая колькасць радзімак абяцала немінучае шчасце, як і падабенства дзіцяці з бацькам супрацьлеглага полу. Сустрэча на шляху жанчыны, апорнай напоўненыя да краёў вёдры, была прыкметай хуткага шанцавання.
Вера нашых продкаў у цёмныя сілы стала прычынай з'яўлення дрэнных забабонаў. Лесавікоў, вадзяных, чарцей, і іншую паскуддзе часцей за ўсё абвінавачвалі ў нанесеным чалавеку шкоду, і нават у прычыненай смерці. Перабягала дарогу чорны кот і па гэты дзень з'яўляецца падставай для змены маршруту многімі забабоннымі людзьмі. Аднак прынята думаць, што нельга баяцца дрэнных знакаў, а добрымі прыметамі не варта грэбаваць, так як вера ў лепшае дадае шанцы на поспех.
Прыклады распаўсюджаных прыме
- Чухаецца правае брыво - сустрэнеш сябра, левая - ілжывага чалавека;
- Зачасаліся шыя - да застоллю, і, магчыма, да бойкі;
- Гараць шчокі, патыліцу свярбіць - да галашэньне, смутку;
- Зачасаліся пераноссе - сустрэча з мерцвяком;
- Сверб у назе - вестка радаснай падзеі;
- Чухаецца правае вока - убачыш наканаванага, левы - да сьлёз;
- Звон у правым вуху - прадвеснік добрых вестак, у левым - дурных, а калі абодва засвярбелі - чакайце нязначныя весці;
- Гудуць ступні - рыхтуйце торбу для падарожжаў у далёкі шлях;
- Выпадкова прыкусілі мова - хто-то пра вас ліхасловіць.