Цытатная характырыстыка аднаго з герояу пьесы "паулинка"

Фразеологизмы подчеркнуты:

Сенька ніколі не любіў вучыцца. Вучоба, вядома ж, не мёд, таму хлопец на занятках кляваў носам, аніякае рады на яго не было. Настаўнікі толькі ўздыхалі і прадказвалі, што калі-небудзь Сеня на сваё нарвецца. Сеня ж толькі рагатаў у адказ.
Але на яго ліха прыйшоў час экзаменаў. Толькі пачало на дзень займацца, а Сеня ўжо стаяў пад кабінетам ні жывы, ні мёртвы і не сваім голасам прасіў у аднакласнікаў шпаргалкі. 
Але выкарыстаць іх яму не давялося. Экзаменатары не спускалі вачэй з гультая, бо на свае вочы бачылі, на свае вушы чулі, як Сеня ўвесь час вучыўся. 
Нарэшце выклікалі Сеню адказваць. Пайшоў ён, не сабраўшы розуму. Адказ на языку круціцца, а сфармуляваць аніяк не ўдаецца. Навёрз Сеня сем карабоў, што на думку прыйшло. Здаецца, нішто сабе атрымалася. Але экзаменатары вырашылі інакш: адправілі хлопца на перасдачу. Вось і знайшоў лодар прыгоду на сваю галаву. 

Я вельмі люблю

Беларусь і ганаруся тым, што жыву ў гэтай цудоўнай краіне. У ёй шмат выдатнага —

прыемныя людзі, камфортны клімат, багатая гісторыя. Але я больш за ўсё ў сваёй

краіне цаню прыроду. Увогуле, мне падабаецца гуляць, я часта адкрываю для себе

нешта новае. Беларусь — краіна, багатая на лясы, рэкі і азёры. «Сінявокая» —

так часта кажуць пра яе. У розных рэгіёнах Беларусі розныя рэкі і азёры. А вось

што датычыцца лясоў — яны проста цудоўныя! У беларускіх лясах растуць

розныя дрэвы — як дрэвы з ігліцай, так і з лісцем. Самая лепшая пара для

таго, каб атрымліваць асалоду ад наведвання лесу — гэта, канешне, лета.

Здорава паехаць у вёску, рана-рана, калі сонца толькі ўзбіраецца на неба,

выйсці з хаты ды пайсці ў грыбы ці ў ягады. Ды і проста пагуляць па лесе,

ловячы кожны птушыны спеў і прыродны гук — тое, чаго часам не хапае ў

паўсядзённым жыцці вялікіх гарадоу.