14. Адзначце сказы, у якіх правільна пастаўлены знакі прыпын-
ку паміж часткамі:
1) На кухні зазвінеў мабільнік, і маці хутка выйшла з пакоя
(Р. Баравікова).
2) Ззаду беглі байцы, і не сціхалі аўтаматы (м. Лупсякоў).
3) Прыйдзе час зноў збудуем мы хаты ўтульныя... (П. Пан-
чанка).
4) Я зразумеў: не варта адразу хваліць адзін аднаго (Д. Слаў-
ковіч).
5) Там, дзе зайшло сонца ўжо расцягвалася, як доўгае пяро,
сіняе воблака (А. Кудравец).
15. Адзначце складаныя сказы з рознымі відамі сувязі частак:
1) Ракеты патухлі, а кулямёт не сціхаў, і Забіла адразу зда-
гадаўся, што пад грукат стрэлаў самы зручны момант вы-
брацца з вады (М. Лупсякоў).
2) Вагон быў пуставаты, дарога далёкая, пажылы праваднік
гаваркі (Я. Брыль).
3) Час блізіўся пад абед, было душна, і Пятрок падумаў пра тое,
што цяжка будзе жонцы ў аўтобусе, калі надумае сёння ехаць
(А. Кудравец).
4) Мы ахвотна згрызлі сакавітыя белабокія антонаўкі, зжавалі
акрайчык хлеба, а тым часам лес пачынаў ажываць, поўніцца
першымі галасамі аленяў (В. Карамазаў).
5) Маўклівая вайна ў Глушаковай хаце, якая пачалася з таго
вечара, калі Яўхім аб'явіў, што хоча жаніцца з Ганнаю, ішла
без перамір'я некалькі тыдняў (І. Мележ).
​

Я вельмі люблю зімовыя вакацыі. Хоць яны і значна карацей, чым летнія, затое заўсёды праходзяць весела і ярка. Усё таму, што на зімовыя вакацыі прыпадаюць мае любімыя святы - Новы год і Каляды. Усе два тыдні адпачынку ад заняткаў пануе святочная атмасфера.
Звычайна я праводжу зімовыя вакацыі дома, таму што на святы да нас прыязджаюць бабуля і дзядуля ці іншыя сваякі. Мы ўсе разам рыхтуемся да святкавання - ўпрыгожваем дом і рыхтуем смачныя стравы. А потым усёй сям'ёй сустракаем Новы год, звычайна не спім усю ноч.
Зімовыя канікулы даюць магчымасць адпачыць ад вучобы, пагутарыць з блізкімі і прысвяціць час каханым заняткам. Узімку, калі на вуліцы марозна, я люблю пасядзець з кнігай у вокны і паслухаць музыку. А калі выпадае снег, то я іду гуляць на вуліцу. Усе вакол белае, здаецца, што ты трапіў зусім у іншае вымярэнне. Так прыгожа вакол! Можна пакатацца на катку або слететь на санках з горкі, ці нават пагуляць у снежкі і зрабіць снежную бабу. Гэта заўсёды весела для ўсіх - і дзяцей, і дарослых.
Зімовыя канікулы - цудоўная пара. Шкада, што яны хутка сканчаюцца, і мы зноў павінны вяртацца ў школу. Але яркія ўражанні ад добра праведзенага часу застаюцца з намі надоўга і палягчаюць няпростыя навучальныя будні.

Дзіцячы аповяд пра ката

Я хачу расказаць вам пра ката. Гэты пухнаты звярок жыве ў маёй бабулі. Ён мне вельмі падабаецца, нягледзячы на ​​тое, што такога нахабнага ката я яшчэ не бачыў нідзе.

Яго завуць проста Шэры або Шэранькі за серабрысты колер поўсці. Гэта жывы і прыгучий, нібы мячык, маладзенькі звер. Зусім нядаўна ён яшчэ быў кацянём.

Шэры ўвесь час патрабуе ёсць, колькі б яго не кармілі! Без усялякіх згрызот сумлення ён гучна мяўкае на кухні, круціцца пад нагамі, лезе на стол, мацае па пакетах. Калі бабуля не адразу корміць яго, ён імкліва кусае яе за ногі! І пры гэтым кот выглядае даволі укормленым.

Майго дзядулі кот пабойваецца. Калі дзядуля на кухні, Шэры на стол не лезе, а ставіць туды пярэднія лапы і абнюхвае талеркі.

Але без серенького ката было б сумна! Калі ён гуляе ў двары, адчуваеш, што чагосьці не хапае. Здавалася б, дома спакойна. Ніхто не мяўкае дурным голасам, ня падлізваецца, не лезе ў твар мокрымі вусамі. І не трэба ўвесь час глядзець пад ногі, каб выпадкова не наступіць на Шэрага. Але чамусьці з нецярпеннем чакаеш, калі ўжо прыйдзе гэты шкодны кот!

Мне падабаецца, калі я сяджу на канапе, а сыты нарэшце кот скача да мяне на калені. Дарэчы, Шэры робіць гэта без запрашэння. На каленях ён пачынае рыхтаваць сабе мястэчка для адпачынку. Коцік пацешна топчацца мяккімі лапкамі, казыча, лашчыцца. А потым замуркаем гучна, як быццам трактар ​​тарабаніць! За гэтую ласку майму любімаму кату можна дараваць усе!