Адшукаць памылкі ў кіраванні і дапасаванні і, выправіўшы іх, запісаць сказы. 1. Тоні было няёмка за свой страх, яна смяялася над сабой. 2. Кожнаму хочацца паціснуць руку высокага госця, пажадаць яму добрага здароўя, шчаслівай дарогі. 3. Ці забудзеш на дарогі Крыма... 4. Узяўшы рэцэпт, Саша падзякавала Веру Ігнатаўну... 5. Устала і Агата. Нібы не сваімі нагамі ішла яна па разрытым бульбянішчу. 6. Яшчэ не паспеў я скончыць інстытут, а ўжо абком партыі і Міністэрства асветы падабралі мне пасаду загадчыка Сапоцкінскім раённым аддзелам народнай асветы. 7. Іхнім смехам жалезным, каб чула жабрацтва, ён смяяўся над прынцыпам «роўнасць і брацтва». 8. Два томікі, як два чырвоных святы. 9. Калі ж паглядзець у ЗАГС апошнія запісы, то на сто нованароджаных хлопчыкаў прыпадае часам 20 Аляксандраў, 15–20 Андрэяў і 15 Сяргеяў. 10. За лясамі, за гарамі зашумеў Дняпро шырокі, над крутымі берагамі тры дубы стаяць высокіх.

Службовыя словы (прыназоунікі, злучнікі, часціцы) - у традыцыйнай граматыцы непауназначныя словы, якія не маюць яскрава выражанага лексічнага значэння і ужываюцца у мове толькі пры пауназначных словах, спалучэннях і інш. Іх несамастойнасць у тым, што яны звычайна не маюць уласнага націску і аб ядноуваюцца у адну акцэнталагічную адзінку з суседнімі словам. Акрамя таго, службовыя словы не бываюць членамі сказа (за выключэннем выпадкау іх субстанцыі - пераходу у разрад пауназначных, ці самастойных)

Мая РадзімаБеларусь! Цікавы край, мужны, працавіты і гасцінны народ! Гэта можна пачуць у размове, Пачуць ад тых, хто ў гады вайны змагаўся з ворагам на беларускай зямлі, і ад тых, хто часова жыў у нашай рэспубліцы або проста прыязджаў да нас па якіх-небудзь справах, і ад тых, хто ведае Беларусь з кніг, газет, паўражаннях сваіх таварышаў.Беларусь мае добрую славу ва ўсім свеце. Слава яе звязана з гераізмам, праяўленым беларускім народам у гады ліхалеццяў, з велізарнымі пераўтварэннямі, што адбыліся ў краіне з таго часу, як народ стаў гаспадаром свайго лёсу, з матэрыяльнымі і духоўнымі здабыткамі, якіх з кожным годам становіцца больш і больш.Той, хто прыязджае ў нашу рэспубліку, не ўбачыць тут ні марскога ўзбярэжжа, ні высокіх гор, ні бязмежных стэпаў, ні пясчаных пустыняў з рэдкімі аазісамі. Тэрыторыя Беларусі пераважна раўнінная, перасечаная невысокімі ўзгоркамі, пакрытая лясной і травяной расліннасцю. Дзе б мы ні апынуліся ў рэспубліцы, усюды ўбачым нямала цудоўных куткоў, якія надоўга пакідаюць светлы след у памяці

Добавь в лучший ответ ❤️☀️