Праскланяць займенник якисьци

Вулица выводзиць на рынак.Ён застауле.Н..ы вазами з паднятыми угору аглоблями.Шум и тлум стаиць навокал.Игнась глядзиць па бака.Х.. и дзивицца, як многа сабралася людзей.Вунь на возе сядзиць тоусты мужчына.Ён прымайстравау да аглобли вагу - стралу и гандлюе яблыками.
Бацька увесь час трымае у руках лейцы и варочае беднага Гнядога и туды и сюды : гэта каб не зачапицца за чый-небудзь воз.А Гняды так стараецца дастаць канюшыну, або сена з чужога воза нибы не... ну тры дн.i..
Усю дарогу Алеся адольвали неспакойныя думки.Прывыкшы спаць у дарозе, ён заплюшчыу вочы, але яму усё мроилися дрэвы и сон зникау.Колы кацилися пациху, драбины рыпели пагражаючы, нибы вось- вось ра.сс..ыплюцца, и Алесем авалодала такая абыякавасць да усяго навакольнага,што ён нi.. разу н.е. падагнау каня.
Адзинокия дрэвы у палях, нерухомыя и бязгучныя ,н.е.. кивали н..i. адной сваёй галинкай.Ноч насунулася знянацку. Алесь н.е. зауважыу як сцямнела.На захадзе як след ад сонца засталася тольки (жоута-чырвоная паласа и тая увачавидки ра...сплывалася у цемр.ы.
Прыгадау даунину маладосць.Ды якую даунину! Хлопцам будучы таксама на заробки хадзиу,па Расе пл.ыты ганяу,вугаль палиу,лес рыхтавау. Працы перароблена не зличыць. А кольки пражыу? Глупства:только чацвёрты дз.е.сятак скончыуся,а старасць ужо сивизной у галаву ды бараду лезе.

1. Неба было яснае, чыстае, сонца свяцила ярка, але у лесе не адчувалася той гарачыни, якая стаяла днём. 2. Юля азирнулася: ад горада яна адышлася не так и далёка. 3. Усё: и маукливыя прыбраныя узгорки, и пыл, што за цэлы дзень назбирауся у паветры, и сырасть, што нацягнула ад прырэчнага алешнику, было ужо вераснёвым асенним. 4. У лесе ужо змяркалася: у твары конникау ударыу вильготны вецер далеччу балот и палёу, звисала смуга - адзнака цяпла и адлиги. 6. Праходзиу час, минала лихалецце, и вёска зноу адбудоувалася, пауставала на папялишчах. 7. Раптам блиснула маланка- стала видно як удзень.