- Не ўяўляю, як мы змаглі сюды дабрацца. - Я таксама. Думаў, сілы скончацца яшчэ на паўдарозе. - Як тут цікава дыхаецца ... І холадна! Бр-р! - Ідзі да мяне бліжэй, будзем грэць адзін аднаго, пакуль вогнішча не разгарыцца як след. - Від адсюль адкрываецца проста цудоўны. - А як жа! Паглядзі, які велізарны свет наўкол. А што мы бачылі? Ды амаль нічога! - Дык што, Іван, ты хоць задаволены? - Яшчэ як! Спраўдзілася мая запаветная мара. Я падняўся на сапраўдную гару. - І як жа ты цяпер будзеш жыць без мары? - Лена, ты за мяне не хвалюйся. Я сабе новую мару прыдумаю. Напрыклад, на дно Марыянскай западзіны спусціцца. - Ой не, гэта ўжо без мяне, калі ласка. Я больш у тваіх вар'яцкіх задумках не ўдзельнічаю. - Ну не, без сяброў прыгоды не прыгоды. Таму куды я, туды і ты. - Добра, шукальнік прыгод, дажывём - пабачым.
Сенька ніколі не любіў вучыцца. Вучоба, вядома ж, не мёд, таму хлопец на занятках кляваў носам, аніякае рады на яго не было. Настаўнікі толькі ўздыхалі і прадказвалі, што калі-небудзь Сеня на сваё нарвецца. Сеня ж толькі рагатаў у адказ. Але на яго ліха прыйшоў час экзаменаў. Толькі пачало на дзень займацца, а Сеня ўжо стаяў пад кабінетам ні жывы, ні мёртвы і не сваім голасам прасіў у аднакласнікаў шпаргалкі. Але выкарыстаць іх яму не давялося. Экзаменатары не спускалі вачэй з гультая, бо на свае вочы бачылі, на свае вушы чулі, як Сеня ўвесь час вучыўся. Нарэшце выклікалі Сеню адказваць. Пайшоў ён, не сабраўшы розуму. Адказ на языку круціцца, а сфармуляваць аніяк не ўдаецца. Навёрз Сеня сем карабоў, што на думку прыйшло. Здаецца, нішто сабе атрымалася. Але экзаменатары вырашылі інакш: адправілі хлопца на перасдачу. Вось і знайшоў лодар прыгоду на сваю галаву.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
