Дзеяслоў 1. Якія марфемы з'яўляюцца адметнасцю структуры інфінітыва ?
2.Якую сінтаксічную ролю выконвае інфінітыў у наступных сказах?
А)Маці не дазваляе Алесi нi песні заспяваць, ні громка гаварыць.
Б)Алёша падаў знак падрыхтавацца.
В)Ён пайшоў класці нанач коням апошняе сена.
3.Назавіце дзеясловы, якія ўжываюцца толькі ў зваротнай форме:
а) апранацца; б) нарадзіцца; в) заікацца; г) смяяцца
4.Раскрыйце дужкі : павесіць (карціна), не дачакацца (сяброўка), выпіць (малако), убачыць
(школа), не чакаць (званок)
5. Вызначце трыванне дзеясловаў: бегчы, адрэзаць, настаўнічаць, абплесці, узяць, вынесці
6.Ад дзеясловаў утварыце формы ўсіх ладоў: браць, хадзіць, занесці
7.Ад дзеясловаў утварыце формы ўсіх часоў: садзіць, устаць, змоўкнуць, даглядаць
8.Вызначце спражэнне дзеясловаў: калыхаць, клеіць, прынесці, жаць, развіднець,
малаціць, раскалоць, счышчаць, счысціць, вечарэць, уставаць
9.Назавіце рознаспрагальныя дзеясловы, праспрагайце адзін з іх.
10.Назавіце асабовыя дзеясловы, ужытыя ў безасабовым значэнні:
а) вокладка кнігі пацямнела; б) на вуліцы пацямнела; в)вінтоўка стрэльнула нягучна; г)
такі боль, што ажно ў галаве стрэльнула
11.Адзначце дзеясловы, якія ўжываюцца з канчаткам – ем,-ам у1-й асобе мн. лiку.
а) фатаграфаваць, б) скакаць, в) бяліць, г) важыць
12.Перакладзіце на бел.мову: показывать пример, выписывать газеты, засевать поле,
переваривать пищу, стягивать одеяло, раскалывать орехи​

Объяснение:

Складаныя прыметнікі пішуцца разам, калі ўтвораны ад:

1) складанага назоўніка, які пішацца разам (светлагорскі, днепрапятроўскі, калінінградскі);

2) словазлучэння (г. зн. спалучэння галоўнага слова з залежным). Пры гэтым галоўнае слова з’яўляецца назоўнікам. Напрыклад, беласнежны (ад белы снег), даўгарукі (ад доўгія рукі), светлавалосы (ад светлыя валасы);

3) спалучэння прыметніка з прыслоўем, якія абазначаюць адно паняцце (вечназялёны, высакарослы). Калі абазначаюцца два паняцці, то такое спалучэнне пішацца асобна (занадта плаксівы, асабліва прыгожы, рэзка адмоўны, прама прапарцыянальны і інш.).

Складаныя прыметнікі пішуцца праз злучок (дэфіс), калі ўтвораны ад:

1) назоўнікаў, якія пішуцца праз злучок (буда–кашалёўскі, івана–франкоўскі);

2) раўнапраўных па значэнні слоў (беспрацэнтна–выйгрышны, гісторыка–філалагічны). Паміж такімі словамі можна ўставіць злучнік і (руска–беларускі слоўнік, ці рускі і беларускі слоўнік);

3) слоў, якія абазначаюць якасць з дадатковым значэннем (адценне якасці). Напрыклад, светла–бурачковы, горка–салёны, кісла–салодкі;

4) прыметнікаў, якія паўтараюцца (шэры–шэры, цёмны–цёмны);

5) спалучэння назоўніка з прыметнікам, якія абазначаюць напрамкі свету (паўднёва–заходні, паўночна–ўсходні);

6) прыметнікаў з першай часткай усходне–, заходне–, паўднёва–, паўночна– (паўднёва–заходні вецер, Паўночна–Курыльскія астравы, Усходне–Кітайскае мора). Калі гэтыя часткі ўваходзяць у геаграфічную назву, то ўтвораны ад яе прыметнік (не геаграфічная назва) пішацца разам. Напрыклад, Заходняя Сібір і заходнесібірскі вецер (вецер з Заходняй Сібіры), але Заходне–Сібірская раўніна (Заходняя і Сібірская раўніна);

7) лічэбніка (запісаны лічбай) і прыметніка (9–метровы, 25–кіламетровы, але дзевяціметровы, дваццаціпяцікіламетровы);

8) імені і прозвішча (васіль–быкаўскі, іван–мележаўскі, леў–талстоўскі).

Мова – гэта вялікі народны скарб. Яе нельга не паважаць, як нельга не паважаць родны народ. (І.Мележ)

Не саромся, беларус, гаманіць па-свойму – на роднай мове бацькоў і дзядоў сваіх. Шануй сваю мову, шануй свае песні, свае казкі, звычаі і ўсё роднае – гэта спадчына дзядоў і вялікі нацыянальны скарб. Толькі тады цябе ўсе будуць шанаваць як чалавека, калі сам сябе будзеш шанаваць – калі не адкінеш свайго нацыянальнага ўласнага багацця. А першы скарб нацыянальны – гэта родная мова. (З.Бядуля)

Хто не шануе родную мову, той не шануе сябе самога, ні свой род, ні сваіх дзядоў-бацькоў, якія той жа мовай гаварылі. (В.Ластоўскі)

Хто саромеецца роднай мовы, варты таго, каб і яго добрыя людзі саромеліся. (В.Ластоўскі)

Яно добра, а нават і трэба знаць суседскую мову, але найперш трэба знаць сваю.