1. Аўтар у вобразе бабра раскрывае не толькі жывёльныя якасці. Галоўны герой сваімі ўчынкамі нагадвае чалавека, якога лёс прымусіў пакінуць родныя мясціны і які ў роспачы ўспамінае родную зямлю. Яднае яго з чалавекам і тое, што бабёр падобны на клапатлівага бацьку, які нясе адказнасць за сваю сям'ю. Менавіта клопат пра нашчадкаў прымушае бабра адправіцца ў рызыкоўную вандроўку. 2. Узгадаем эпізод, калі бабёр доўга ішоў пехатою праз зараснікі лубіну і ламачча, стаміўся, а потым, зусім нечакана, перад ім адкрылася палоска чыстай вады. Аўтар псіхалагічна абгрунтавана перадае душэўны стан бабра, які "подбегам кінуўся да вады, ад радасці забыўшыся пра асцярогу, нырнуў, быццам не верыў, што скончылася яго сухая дарога". Гэты прыклад і іншыя дазваляюць сцвярджаць, што пісьменнік — выдатны псіхолаг. 3. Тое месца, дзе жыла зараз бабровая сям'я, было такім: зарослая трыснягом сажалка, побач завод, дзе рабілі газіраваную ваду. З аднаго боку стаяў "на ўзгорку бор, пад ім хат з пяць маленькае вёсачкі". Месца для жылля амаль не было. Небяспека пагражала і з боку "маленькага заводзіка". Адправіцца ў далёкую вандроўку бабра прымусіла жаданне знайсці сваё "прасторнае спрадвечнае пасяленне". 4. Бабра сагравалі ўспаміны пра тое месца, дзе ён некалі жыў. Гэта была "прасторная рака", іх "спрадвечнае месца", "дзе было так вольна і шчасліва". На тым месцы, спадзяваўся ён, у іх пачнецца новае жыццё, такое ж вольнае і шчаслівае. Там і ён будзе здаровы і "будзе жыць вечна". 5. Чалавек з'явіўся прычынай таго, што бабры былі вымушаны сысці са старога месца. Людзі " не пакінулі на рацэ ні прысадаў, ні травы, ні самое глыбокае ракі". 6. Аўтар выкарыстоўвае параўнанні (узгоркі, як горы; лубін, як дрот, дарога — прамыіна), каб апісаць поле, якое праходзіць бабёр. Дзякуючы вобразна-выяўленчым сродкам створаная ім карціна прыроды атрымалася вобразнай,выразнай, натуральнай. 7. Тэма: ахова прыроды, зберажэнне яе багаццяў (экалагічная). Галоўная думка: чалавек нясе адказнасць за жывёльны і раслінны свет.
Діалог між донькою і мамою про покупку шкільного костюма.Мамо:-Ну Що, доню, треба тобі шкільний костюм купити.дочка:-Мамочка! Навіщо мені він потрібен? Мені і так добре, є, що вдягти!-А Ось Людмила Миколаївна на зборах веліла купити, нд дівчинки тепер в шкільних костюмах ходити будут.Только подумай, що купувати будемо: брючний костюм або зі спідницею?-Мама, Мені більше подобаються спідниці! Все-таки, я - дівчинка, а не хлопчик, щоб по школі в штанах ходити!-Добре, Дочка! Купимо тобі жакет, жилет, спідницю і кілька різних блузок.Піде?-Так, Мам, згодна! Але тільки жилет не треба, краще дві спідниці купимо різного фасону і кольору.-Яка Ти у мене розумниця! А який колір ти хочеш?-Думаю, Чорний і серий.А блузки купимо дві білі, нарядні і дві блакитного кольору.-Коли підемо? Давай в суботу!-Добре, Мама! Підемо в цю суботу, після моєї секції.-Молодець, Розумниця ти моя! Як тобі зручно, адже у мене вихідний.У суботу дочка і мама вирушили в магазин і купили те, що хотіли.Дочка дуже була задоволена своїми обновками
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
