ЛЯГЛО, шырокаю, зялёнае, гладзь, поле. Ганяўся, мыш, доўга, кот, за.
Вельмі, сваёй, ганарацца, беларусы, Нарач.
Соль, прыправіла, чырвоны, бабуля, боршч.
уеній

(у чым) у рац. (месны склон)

Правапіс канчаткаў назоўнікаў у беларускай мове залежыць ад скланення назоўніка і тыпу яго асновы. 

рака - назоўнік першага скланення (жаночы род, канчатак -а)
аснова заканчваецца на к, якое пры скланенні пераходзіць у ц

У такіх назоўніках у месным склоне можа пісацца канчатак Э (калі канчатак націскны) або Ы (калі канчатак ненаціскны). 

У нашым выпадку націск падае на канчатак, таму пішацца Э. 

У рацэ многа рыбы. 

Але каб было "У рэчцы многа рыбы", то пісалася б Ы, бо канчатак не пад націскам.

Васіль Быкаў "Балота"

1. Грушка была маладая, нізкарослая і бухматая на сонечным прыволлі, калючае яе сучча абвісала да самага долу і добра затуляла чалавека. 

2. З закапцелага коміна крайняе хаты віўся ўгару слабы дымок, гатаваўся сняданак.

3. Сонца ўжо даволі высока паднялося ў небе і няблага прыгравала ягоныя плечы, штаны ззаду і боты памалу падсыхалі пасля начнога купання ў балоце.

4. I праўда, за парослым альшынамі раўком, відаць было, пасвіўся невялічкі статак – некалькі кароў хадзілі па сенажаці, збоч сноўдала жаночая постаць. 

5. Косця тым ранкам устаў рана, пабудзіла маці, – падышла радоўка на пасту.