Водгук на верш "Зіянне месяца" М. Багдановіч. ​

1. Аўтар у вобразе бабра раскрывае не толькі жывёльныя якасці. Галоўны герой сваімі ўчынкамі нагадвае чалавека, якога лёс прымусіў пакінуць родныя мясціны і які ў роспачы ўспамінае родную зямлю. Яднае яго з чалавекам і тое, што бабёр падобны на клапатлівага бацьку, які нясе адказнасць за сваю сям'ю. Менавіта клопат пра нашчадкаў прымушае бабра адправіцца ў рызыкоўную вандроўку.
   2. Узгадаем эпізод, калі бабёр доўга ішоў пехатою праз зараснікі лубіну і ламачча, стаміўся, а потым, зусім нечакана, перад ім адкрылася палоска чыстай вады.
   Аўтар псіхалагічна абгрунтавана перадае душэўны стан бабра, які "подбегам кінуўся да вады, ад радасці забыўшыся пра асцярогу, нырнуў, быццам не верыў, што скончылася яго сухая дарога". Гэты прыклад і іншыя дазваляюць сцвярджаць, што пісьменнік — выдатны псіхолаг.
   3. Тое месца, дзе жыла зараз бабровая сям'я, было такім: зарослая трыснягом сажалка, побач завод, дзе рабілі газіраваную ваду. З аднаго боку стаяў "на ўзгорку бор, пад ім хат з пяць маленькае вёсачкі". Месца для жылля амаль не было. Небяспека пагражала і з боку "маленькага заводзіка". Адправіцца ў далёкую вандроўку бабра прымусіла жаданне знайсці сваё "прасторнае спрадвечнае пасяленне".
   4. Бабра сагравалі ўспаміны пра тое месца, дзе ён некалі жыў. Гэта была "прасторная рака", іх "спрадвечнае месца", "дзе было так вольна і шчасліва". На тым месцы, спадзяваўся ён, у іх пачнецца новае жыццё, такое ж вольнае і шчаслівае. Там і ён будзе здаровы і "будзе жыць вечна".
   5. Чалавек з'явіўся прычынай таго, што бабры былі вымушаны сысці са старога месца. Людзі " не пакінулі на рацэ ні прысадаў, ні травы, ні самое глыбокае ракі".
   6. Аўтар выкарыстоўвае параўнанні (узгоркі, як горы; лубін, як дрот, дарога — прамыіна), каб апісаць поле, якое праходзіць бабёр. Дзякуючы вобразна-выяўленчым сродкам створаная ім карціна прыроды атрымалася вобразнай,выразнай, натуральнай.
   7. Тэма: ахова прыроды, зберажэнне яе багаццяў (экалагічная). Галоўная думка: чалавек нясе адказнасць за жывёльны і раслінны свет.

Рассказ идёт о мальчишке по и мени миша. однажди когда он гулял по лесу он заметил островок. миша смастерил плот и доплыл до островка. там он нашел озеро которое сравнивал с космосом. он рассказал друзьям и они дали что-то вроде клятвы никому не говорить о озере. миша как-то раз взял акваланг и нырнул в озеро. там он нашел дом. немного осмотрев дом ог находить лист на ощупь как металлический. он забирает его с собой и возвращается в интернат. когда он возвращается он с друзьями решают проверить новый приёмник. но когда миша рядом с ним он издаёт помехи. вскоре было понятно что это из-за листа. покрутили листик перед приёмником пока не появилась картинка. на картинке был зобрвжен дом который миша нашел под водой, только целый. на следующий день они повторяют тоже самое только ничего не выходит. / аповяд ідзе пра хлапчуку па і мени міша. однажди калі ён гуляў па лесе ён заўважыў астравок. міша змайстраваў плыт і даплыў да астраўка. там ён знайшоў возера якое параўноўваў з космасам. ён распавёў сябрам і яны далі што-то накшталт клятвы нікому не казаць аб возеры. міша як-то раз узяў акваланг і нырнуў у возера. там ён знайшоў дом. трохі агледзеўшы дом ог знаходзіць ліст на навобмацак як металічны. ён забірае яго з сабой і вяртаецца ў інтэрнат. калі ён вяртаецца ён з сябрамі вырашаюць праверыць новы прыёмнік. але калі міша побач з ім ён выдае перашкоды. неўзабаве было зразумела што гэта з-за ліста. хлопцы пакруцілі лісцік перад прымачом пакуль не з'явілася карцінка. на малюнку быў зобрвжен дом які міша знайшоў пад вадой, толькі цэлы. на наступны дзень яны паўтараюць тое самае толькі нічога не выходзіць. как-то так