Что такое добро и зло и есть ли между ними чёткая грань? Ох, сколько копий сломали философы, пытаясь найти ответы на эти вопросы! И однозначного решения нет до сих пор.
Поэтому направление «Добро и зло» стоит выбирать выпускникам, которые на итоговом сочинении не хотят писать клишированные размышления, а стремятся как следует порассуждать.
И хотя обычно в школьных работах не рекомендуется высказывать спорных мыслей, которые могут не понравиться проверяющим, для этого направления можно сделать исключение. Тем более что примерные темы располагают к смелым выводам и умозаключениям:
Действительно ли «благими намерениями выложена дорога в ад»?
Может ли один и тот же поступок быть для кого-то добрым, а для кого-то злым?
Прав ли автор цитаты «Добро должно быть с кулаками»?
Почему добрый человек может со временем стать злым, и наоборот?
Что важнее — добрые слова или добрые поступки?
Почему говорят: «Не делай добра — не получишь зла»?
Доброта — это проявление внутренней силы или слабости?
Отчего люди часто неблагодарны к тем, кто искренне желает добра?
Самый добрый человек: мой пример для подражания.
Почему нельзя всю жизнь совершать только добрые поступки?
Конечно, на итоговом сочинении кому-то могут попасться и простые темы, требующие однозначных выводов. Например, недавно в нескольких московских школах одиннадцатиклассники писали сочинение на тему: «Может ли в одном человеке сочетаться добро и зло?» Конечно, может: все мы когда-то совершали как самоотверженные, так и эгоистичные поступки. И даже последний злодей хоть раз в жизни, хочется верить, сделал хотя бы какое-то доброе дело. Как в притче Достоевского о луковке:
Объяснение:
Кнігі валодаюць здольнасцю неўміручасці.
Яны самыя даўгавечныя плён чалавечай дзейнасці.
Сэмюэл Смайлс
Наш век- гэта стагоддзе інфармацыйных тэхналогій, у кожнага з нас даўно ёсць тэлевізар, камп'ютар і Інтэрнэт, а таксама сучасны мабільны тэлефон. Што такое кніга? "Кніга- гэта чыстая сутнасць чалавечай душы", - лічыў Томас Карлэйл. Цяпер усё радзей сустракаюцца людзі з кнігамі. А чаму так адбылося і адбываецца?
Мне здаецца, што гэта ўсё з-за камп'ютэрных тэхналогій. Людзям стала цікавей гуляць у камп'ютарныя гульні, чым чытаць кнігу, лічачы прачытанне кніг пустым марнаваннем часу. У кампутарных гульнях чалавек менш думае, свет за яго ў гульні ўжо створаны. А калі чытаеш кнігу, то сам ствараеш свой свет і персанажаў. Тады наспявае пытанне: "Ці варта наогул у век высокіх тэхналогій чытаць кнігі?»
Вядома, нават у нашы дні чытаць кнігі проста неабходна! Ні радыё, ні тэлебачанне, ні кампутар не можа замяніць чытання кніг! бо менавіта чытанне кніг утварае, пашырае кругагляд, робіць чалавека больш інфармаваным. Калі чалавек чытае што-небудзь, ён суперажывае станоўчым героям, ацэньвае іх учынкі, параўноўвае са сваімі. Калі людзі чытаюць, яны думаюць, у іх развіваецца мысленне. На сваім вопыце скажу: калі ты чытаеш кнігу, аўтаматычна становішся больш граматным. І пры пісьме арфаграфічных памылак становіцца значна менш, гаворка гучыць прыгажэй. Нават вельмі добры фільм не заменіць прачытаную кнігу. Гюго пісаў: "Творца кнігі - аўтар, творца яе лёсу - грамадства». Экранізацыя можа дапамагчы ўспрыняць кнігу больш эмацыйна, душэўна, але не замяніць яе.
А ў якім узросце трэба прывіваць любоў да кнігі? Любоў да чытання неабходна прывіваць з дзяцінства. А як казаў Ленін: "Кніга-вялізная сіла". Бацькі абавязаны выхаваць любоў да кнігі ў дзіцяці, карыстаючыся літаратурай класікаў і сучаснікаў. Таксама чытанне кніг фармуе духоўныя каштоўнасці і духоўны свет у цэлым. Я цвёрда ўпэўненая ў адным: якіх бы вышыняў ня дасягнула чалавецтва ў сваім развіцці, трэба заўсёды будзе берагчы і шанаваць кнігу.
