1.адзначце словы, у якіх колькасць гукаў і літар не супадае: 1) вясёлка; 2) яловы; 3) уявілі; 4) сямёра; 5) салаўя. 2.адзначце радкі, дзе ўсе выдзеленыя галосныя з’яўляюцца націскнымі: 1) велізарны, занесці; 2) заслонены. магазін; 3) вярба, пасрэдна; 4) чатырнаццаць, феномен; 5) некаторыя, аднесці. 3.адзначце словы, у якіх на месцы пропуску пішацца літара е: 1) маян_з; 2) эф_кт; 3) ац_нка; 4) жыцц_здольны; 5) л_саахоўны. получить полный текст 4.адзначце радкі, у якіх на месцы пропуску пішацца літара ў: 1) на _скрайку лесу; 2) прачыта_; 3) аквары_м; 4) газету “звязда” _знагародзілі; 5) казько _ладзімір. 5.адзначце выпадкі, калі пры ўтварэнні патрэбнай формы адбываецца чаргаванне заднеязычнага са свісцячым гукам: 1) звісаць са (страха); 2) скакаць на (нага); 3) на правай (рука); 4) гасцяваць у (цётка); 5) сядзець на (лаўка). 6.адзначце радкі, у якіх марфемная будова слоў вызначана правільна: 1) дабяла (прыстаўка + корань + канчатак); 2) глянуўшы (корань + суфікс + суфікс); 3) зблізку (прыстаўка + корань + суфікс); 4) аддадзены (прыстаўка + корань + суфікс + канчатак); 5) прырэчны (прыстаўка + корань + суфікс + канчатак). 7.адзначце радкі, у якіх прыслоўі пішуцца разам: 1) мая сястра (за) мужам; 2) танцаваць (у) прысядкі; 3) будзе (да) рэчы; 4) (з) верху сцяны; 5) (у) чатырох . 8.адзначце словазлучэнні, у якіх ёсць памылкі ва ўтварэнні, напісанні ці ўжыванні дзеепрыметнікаў: 1) асветленнае неба; 2) зоркі; 3) разбушаваўшаяся стыхія; 4) апранутая камізэлька; 5) загарэлы на сонцы твар. 9.адзначце прыклады, у якіх не (ня) пішацца са словамі разам: 1) (не) сустракацца позіркам; 2) (не) абходны дакумент; 3) (не) учора, а сёння; 4) (не) шта загучала; 5) (не) навідзець хлусню. 10.адзначце сказы, у якіх на месцы пропускаў ужываецца часціца ні: 1) бог ведае, чаго толькі __ намалюе, куды __ заводзіць палкае ўяўленне юнацтва! 2) дзе б мы __ былі, сілай неадольнай цягне нас да таго куточка зямлі; 3) праз колькі часу лес расступіўся, і зноў адкрыўся прастор, але то былі __ палеткі; 4) вакол, куды __ кінеш вокам, – збажына ; 5) ідучы берагам свіцязі, мы __ маглі __ парадавацца, што жорсткая рука цывілізацыі яшчэ амаль не кранула гэтага казачнага кутка беларусі.

Объяснение:

Пра восень часта кажуць: залатая восень. Чаму, здагадацца не цяжка : лісце на дрэвах з зялёных перафарбоўваць ў самыя розныя адценні залатога і залацістага. Жоўтая охра, чырвоная медзь, зялёная латунь, карычневая бронза, бледна — жоўтае і памяранцава — жоўтае золата — гэтыя колеры перш за ўсё нагадваюць пра восень. Паглядзіш на лес, які ўвесь афарбаваны ў такія адценні і міжволі падумаеш : так, залатая восень. Гэта сапраўды вельмі прыгожая пара, можа быць, самая прыгожая ў годзе. Ва ўсякім выпадку, многія мастакі асабліва любяць пісаць менавіта восеньскія пейзажы. Гэтая тэма дае ім самы багаты выбар фарбаў.

Вызірні ў акно : якая там прыгажосць! Жыхары горада мітусліва і рэдка ўмеюць цаніць прыгажосць напоўненых маўчаннем хвілін. Іншая справа — вёска, якая патанула ў шолаху лістоты і шэпце траў. Я рады, што жыву ў вёсцы, і магу акунуцца ў чароўную цішыню лесу.Восень у самым разгары. Тонуць у рыжым травяным балоце зялёныя астраўкі. Тонкія стволікі белых бяроз — у агні залатога лістапада. Адны толькі елі і хвоі захаваюць да новага года пышны цёмна -зялёны ўбор.

Золата паўсюль: на дрэвах і на зямлі. Залаты нарад навакольных дрэў адцяняе бледна — блакітнае неба. Яно толькі дзе-нідзе прасвечвае скрозь залатую лістоту, з’яўляючыся своеасаблівым фонам для новага строя гэтых прыгажуноў. Нават старое каравае дрэв , якое варта ў двары школы, змянілася, змяніўшы зялёнае сукенка на залатое. Толькі трава яшчэ не зусім памяняла нарад , ды на некаторых лісточках прагледжваюць зялёныя плямы. Але на фоне гэтай неброской зеляніны яшчэ дзівосна глядзіцца восеньскае ўбранне таполяў , маладых бяроз і асін . «Унылая пара! Вачэй зачараванне ! » — Так пісаў пра восень Аляксандр Сяргеевіч Пушкін. Ідзеш і радуешся такой прыгажосці. І пачынаеш разумець , чаму паэты так любілі апяваць восень. А часам проста слоў няма , ну немагчыма апісаць усё тую прыгажосць , якая адкрываецца перад табой.

Шпацыруеш па гаі і не можаш нагуляцца, так не хочацца пакідаць гэтую прыгажосць. Вельмі прыгожа рана раніцай, калі добрае надвор’е. Залатыя дрэвы проста ззяюць на фоне яркага блакітнага неба. Нельга не захапляцца прыродай, няма нічога выдатней яе. Ах ! Як выдатна, проста дух захоплівае ад усяго гэтага хараства.

Шкада, што пара гэтая зусім нядоўгая. Калі каляндарная восень доўжыцца тры месяцы , то залатая восень — калі ўсе дрэвы стаяць жоўтыя — усяго два-тры тыдні. І, вось пацешыўшы воччы чыстымі залатымі адценнямі, лісце раптам пачынаюць хутка абсыпаюцца Лістота, якая засталася на дрэвах, радзее штодня, лістапад узмацняецца. Зямля таксама становіцца пакрытай золатам, гэта золата — апалае лісце — шамаціць пад нагамі. І настрой трохі сумнае ад таго , што гэтая прыгажосць так недаўгавечная.

Чым больш лісця на зямлі, тым менш іх на дрэвах. І аднойчы лісця на дрэвах не застанецца зусім, толькі чорныя голыя ствалы. Гэта таксама ўсё яшчэ восень , але ўжо не залатая.

Мой Любімы герой Гераізм у Быкава - гэта праява высокага чалавечага духу. Вобраз салдата ў аповесці "Жураўліны крык" паказаны Быкавым на фоне суровага і трагічнага сорак першага года, самага цяжкага года вайны, калі найбольш востра стаяў пытанне не толькі пра мільены чалавечых жыццяў, але і пра лес Радзімы, яе будучыні. Паставіўшы сябе на месца самага маладога салдата, Глечика, я падумаў аб тым, колькі адвагі і мужнасці трэба было мець, каб выстаяць да канца і не задрыжаць. Дзякуючы такім салдатам, мы сення жывем, ходзім у школу і марым аб будучыні.