2. Адзначце сказы, у якіх правільна вызначаны выказнік. а) Брусніцы, крыху падмарожаныя, саладзейшыя за цукар.
б) Сом занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі.
в) Успамінаю часта босага маленства дні, грыбныя пні,
маліннік, свежанькі сунiчнiк і вечаровыя агні.
г) Ранішняя раса што боб.
д) Звон даспелага калосся здаваўся крыштальным.​

Акно было адчынена насцеж. Раптам, нешта чорна-белае мiльганула маланкай пад самай столлю. Кiнулася ў адзін ,у другi бок, дзеці спалохаліся. Настаўнік таксама не варушыўся, толькі змахнуў указкай. Дзеці зразумелі, што трэба сядзець цiха, не варушыцца. Адчуушы што птушцы нiчога не пагражала, яна стала ластаўкай. Яна палётала, паглядзела ,и села на лямпачку, што вiсела над сталом настаўніка. Тады ластаўка зусім асмялела, пакруцiлася па класе некалькі разоў, потым заляцела на глобус i села амаль каля афрыкі, пасля ластаўка шмыргнула у акно. Там яе чакали на электрычных правадах яе сябры. Цяпер ужо разам яны падалiся ў блакітнае неба. Потым у класе настау гул. Настаўнік падняўся i сказаў дзецям, што яны малайцы, не пакрыўдзілi птушачку. Дарога у вырай у яе няблiзкi.
 -Цi вернецца яна на радзіму?
 -Да, абавязкова вернецца, яна ж дарогу запамятала.
 Амаль нiхто не усмiхнуўся. Усе дзеці хацелі каб ластаўка вярнулася.

Люблю такую прекрасную пору, как осень... Разноцветные листья, кружат вальс, падая с деревьев, птички поют свои веселые песенки и все вокруг дарит счастья и тепло. Осень - это самое лучшее время для того, чтобы гулять по паркам, красивым улицам, и думать о жизни, думать о чем-то прекрасном... В это время года я больше всего люблю сидеть у окна, завернувшись в тёплое одеяло с горячим какао и захватывающей дух книжкой. Осень - это пора новых встреч, пора знакомств и дружбы. Так прекрасна ранняя осень, но поздняя тоже не уступает. Осень - это самое лучшее время года! Моё сердце навсегда будет отдано именно ей!