Варыянт 1

1. Адзначце спалучэнні слоў, якія з'яўляюцца словазлучэннем.

a) вясновая раніца; b) на рэчцы;

згладжаны вадою; г) бацькі і дзеці.

2. Адзначце словазлучэнні, у якіх галоўнае слова выражана прыметнікам.

a)чырвоны ад сораму; b) бязветраны дзень; б)вельмі сур'ёзны; г) маляваць карціну.

3. Адзначце правільнае заканчэнне прыведзенай фармулёўкі. У адпаведнасці з марфалагічным выражэннем галоўнага слова словазлучэнні падзяляюцца на

a) дзеяслоўныя; в) назоўнікавыя; б)іменныя; прыслоўныя.

4. Адзначце правільныя сцверджанні.

a)Кіраванне - від падпарадкавальнай сувязі, пры якой залежнае слова стаіць утым жа ліку, родзе і склоне, што і галоўнае.

D)Граматычная аснова сказа словазлучэннем не з'яўляецца.

b)Прыслоўныя словазлучэнні - гэта словазлучэнні з галоўным словам прыслоўем.

D)Паводле саставу словазлучэнні бываюць простыя і састаўныя.

5. Адзначце словазлучэнні, у якіх словы звязаны прымыкання.

a)залатымі струнамі;

b) дарыў яму; б)спяваў ціха; г) бацькавага спадарка.

6.Адзначце словазлучэнні, у якіх залежнае слова ўжыта ў творным склоне.

a) цячэ ў мора; в) растуць на дарозе; (б) у новым захапленні; г) справаю запяты.

7. Адзначце группу словазлучэнняў, якія могуць ужывацца ва ўсіх стылях маўлення.

a)адпаведнасць норме, сабекошт прадукцыі, рэформа школы; б)галіны дрэў, чытаць выразна, тэлефонны даведнік; в)збіцца з панталыку, родны дзядзька, агароднае пудзіла; "г)усім вядомы, зарубіць на носе, чытаць седзячы.

8. Адзначце словазлучэнні, якія адпавядаюць наступнай характарыстыцы. Дзеяслоўнае словазлучэнне, называе дзеянне і яго прымету, залежнае слова спалучаецца з галоўным па сэнсе.

a)сказаць сябру; b) магчымасць выспацца; б)гучна смяяцца;

9. Адзначце, у якой группе словазлучэнняў ёсць памылка ўкіраванні.

a)паслаць па брата, смяяцца з яго, сумаваць па дому; б)ісці па ваду, пайсці ў грыбы, па шляхам дзяцінства;

b)дом на пяць паверхаў, маладзейшы за мяне, не выканаць праз ляноту;

r)пайсці па кнігу, захварэць на грып, дзякавацьсябру.

10. Адзначце, уякой групе словазлучэнняў

ёсць«лішняе» паводле сувязі слоў у іх.

a) сонечны дзень, разумны чалавек, пабеленыя дрэвы; б) аддаць брату, хадзіць па пакоях, нашы сябры;

b) паехаць вучышся, пабеглі назад, уменне спяваць; г) ісці хутка, ажаніцца з Нінай, жадапь шчасця.

В повести «Журавлиный крик» шестеро солдат у железнодорожного переезда должны держать оборону в течение суток, обеспечивая отход батальона. Они вступили в неравный бой, не ища для себя Первым заметил немецких мотоциклистов Фишер, он почувствовал: «пришло время, когда определяется весь смысл его жизни» . Ему хотелось, чтобы старшина изменил о нем мнение. Очевидно в эту ночь «не мудреная мерка солдатских достоинств, принадлежащих старшине, в какой-то мере стало жизненным эталоном для Фишера» . Его выстрелы предупредили старшину Карпенко и остальных, и он вправе был позаботиться о себе. Но Фишер не знал, что убежать или затаиться в его положении – вполне пристойно и честно. Ему представилось строгое скуластое лицо старшины, он почти наяву услышал презрительный окрик: « Эх ты, растяпа! » И тогда весь мир для него ограничился укоризненным взглядом сурового старшины и этой цепочкой мотоциклов. И он дождался переднего, выстрелил, попал, и тотчас очередь из автомата размозжила ему голову. 

Мотив действительно безыскусен: интеллигент, близорукий книжник, боится упреков в нерасторопности и трусости больше, чем смертельной опасности, он хочет соответствовать меркам старшины, то есть общей мерки долга, тягот, риска. Он хочет быть вровень с другими, иначе ему – стыдно. 

После Фишера, в самый разгар боя на переезде гибнут Карпенко и Свист. О себе Карпенко не очень тревожился: он сделает все, что от него потребуется. Это надежный служака, не избалованный жизнью. Его действия в бою предрешены. А смерть Свиста наступила вследствие неравного единоборства с немецким танком: он бросил одну за другой гранаты под гусеницы, но отбежать не успел. 

Повесть заканчивается, когда Василий Глечик, самый юный из шестерых, еще жив, но, судя по всему, обречен. Мысль о том чтобы оставить позицию была для него неприемлемой. Нельзя нарушить приказ комбата, его нужно выполнить любой ценой, и, конечно, присяга и долг перед родиной. 

Писатель дал почувствовать, как горько, когда обрывается такая чистая и молодая, верующая в добро жизнь. До Глечика донеслись странные печальные звуки. Он увидел, как за исчезающей стаей летел отставший, видно, подбитый журавль; отчаянный крик птицы безудержной тоской захлестнул сердце юноши. Этот журавлиный крик – полная печали и мужества песня прощания с павшими и призывный клич, возвещающий о смертельной опасности, и этот мальчик потрясенно открыл для себя: ему скоро предстоит умереть и ничего изменить нельзя. Он схватил единственную гранату и занял свою последнюю позицию. Без приказа. Хорошо зная, что это конец. Не желая умирать и, не умея выживать любой ценой. Это была героическая позиция. 

Герои повести «Журавлиный крик» при всем разнообразии своих характеров схожи в главном. Все они сражаются до конца, своей кровью, своей жизнью обеспечивая организованный отход батальона. Через их трагическую судьбу очень убедительно показывается трагедия первых военных лет и реалистически раскрывается неброское во внешних своих проявлениях мужество солдат, которые в конечном итоге обеспечили нашу победу.

 

Я вельмі люблю зімовыя вакацыі. Хоць яны і значна карацей, чым летнія, затое заўсёды праходзяць весела і ярка. Усё таму, што на зімовыя вакацыі прыпадаюць мае любімыя святы - Новы год і Каляды. Усе два тыдні адпачынку ад заняткаў пануе святочная атмасфера.
Звычайна я праводжу зімовыя вакацыі дома, таму што на святы да нас прыязджаюць бабуля і дзядуля ці іншыя сваякі. Мы ўсе разам рыхтуемся да святкавання - ўпрыгожваем дом і рыхтуем смачныя стравы. А потым усёй сям'ёй сустракаем Новы год, звычайна не спім усю ноч.
Зімовыя канікулы даюць магчымасць адпачыць ад вучобы, пагутарыць з блізкімі і прысвяціць час каханым заняткам. Узімку, калі на вуліцы марозна, я люблю пасядзець з кнігай у вокны і паслухаць музыку. А калі выпадае снег, то я іду гуляць на вуліцу. Усе вакол белае, здаецца, што ты трапіў зусім у іншае вымярэнне. Так прыгожа вакол! Можна пакатацца на катку або слететь на санках з горкі, ці нават пагуляць у снежкі і зрабіць снежную бабу. Гэта заўсёды весела для ўсіх - і дзяцей, і дарослых.
Зімовыя канікулы - цудоўная пара. Шкада, што яны хутка сканчаюцца, і мы зноў павінны вяртацца ў школу. Але яркія ўражанні ад добра праведзенага часу застаюцца з намі надоўга і палягчаюць няпростыя навучальныя будні.