Б. Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паста- віць кропку з коскай. 1. Прасторы нябёсаў зарой пальмнеють - сінеюць азёры бары зелянеюць гамоняць палеткі - бруяцца крыніцы (П. Броўка). 2. Прайшла навальніца, грукоча здалёк - бы музыка, грае вясёлы грамок (Я. Журба). 3. Запахла поле зноў реллёю _ гракі, вароны чарадою за свежай ходзяць баразною (Я. Колас). 4. Жаласна звінелі шыбы ў вокнах - з люстры, з-пад столі, сыпаліся струменьчыкі не то пылу, не то нейкай папярухі (М. Лынькоў). В. Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паста- віць двукроп'е. 1. Ад праўды раз адкруцішся - няпраўдаю атрупiшси (П. Панчанка). 2. Вам з вячэрай без мяне не справіцца ніколі __ я ж за гол на цаліне з'еў не меней пуда солі (С. Грахоўскі). 3. Апейка адчуў_ цішыня зрабілася насцярожанаю (І.Мелес). 4. АДлятаюць у вырай птушкі паволі засьнае прырода

Моя Родина  

Беларусь! Интересный край, мужественный, трудолюбивый и гостеприимный народ! Это можно услышать в разговоре, услышать от тех, кто в годы войны сражался с врагом на белорусской земле, и от тех, кто временно жил в нашей республике или просто приезжал к нам по каким-либо делам, и от тех, кто знает Беларусь из книг, газет, полуражаний своих товарищей.  

Беларусь имеет хорошую славу во всем мире. Слава ее связана с героизмом, проявленным белорусским народом в годы лихолетий, с огромными преобразованиями, произошедшими в стране с тех пор, как народ стал хозяином своей судьбы, с материальными и духовными достояниями, которых с каждым годом становится больше и больше.  

Тот, кто приезжает в нашу республику, не увидит здесь ни морского побережья, ни высоких гор, ни бескрайних степей, ни песчаных пустынь с редкими оазисами. Территория Беларуси преимущественно равнинная, пересеченная невысокими холмами, покрытая лесной и травяной растительностью. Где бы мы ни оказались в республике, везде увидим немало великолепных уголков,

Пра шчасце
Для адных людзей шчасце заключаецца перш за ўсё ў матэрыяльным дабрабыце. Але часта абзавядучыся ўсім , што толькі душы заўгодна яны не знаходзяць жаданага шчасця. Сёння мы бачым шмат людзей , якія" над золатам чэзнуць ", але паглядзіце , хіба гэта шчасце? Гэтыя людзі жывуць у пастаянным страху за сваё багацце. Яны абносяць свае дамы шматмятровымі платамі , ставяць рашоткі , аканіцы , аказваюцца як бы жыўцом пахаванымі , але ўсё роўна не знаходзяць душэўнага спакою. У іх мала сапраўдных сяброў , большасць жа прыцягнута бляскам незлічоных скарбаў , яны жывуць у пастаянным страху за сваё жыццё , ім усюды здаюцца злодзеі , забойцы . Хіба гэта шчасце?Няма. Але і " рай у будане " - гэта толькі прыказка. Якое гэта шчасце , калі чалавек пастаянна вымушаны думаць аб хлебе надзённым ? Калі ў чалавека не хапае сродкаў на існаванне, то ён злаваўся на жыццё , на тых , хто купаецца ў раскошы , а злосць і шчасце - рэчы несумяшчальныя.Вядома , усё адбываецца не заўсёды так , як я апісаў , але ці не здаецца Вам , што выключэнні толькі пацвярджаюць правіла .Але матэрыяльная частка - гэта толькі адна з складнікаў чалавечага шчасця , прычым не самая галоўная . Перш за ўсё чалавеку неабходна душэўную раўнавагу , маральнае задавальненне сваім жыццём. Без гэтых чорт жыццё чалавека ніколі не будзе шчаслівай. А духоўнае шчасце шмат у чым залежыць ад самога чалавека. Бо ў адным і тым жа становішчы розныя людзі адчуваюць і адчуваюць сябе па -рознаму. Адны з іх жыццярадасныя , мэтанакіравана , прывыклі бачыць у жыцці лепшае , шукаюць у жыцці добрыя , а ня дрэнныя боку . Іншыя - наадварот бачаць у жыцці горшае , не вераць у сябе , зайздросцяць іншым, а самі не робяць нічога , каб палепшыць сваё жыццё . Як Вы думаеце - хто з іх больш шчаслівым ? Мне здаецца , што чалавек сам каваль свайго шчасця , стваральнік сваёй мясціны , ён мастак , які афарбоўвае свет сваімі фарбамі , ён стваральнік свайго кола сяброў , таму калі ў жыцці нешта не так - не трэба апускаць рукі , а наадварот, трэба знайсці ў сабе сілы змяніць яе .
Такім чынам , шчасце - гэта складанае і шматграннае пачуццё , хоць нават не пачуццё , а стан, да якога імкнецца кожны чалавек. Яно складаецца з мноства частак , і ня дастатак нават адной з іх здольны звесці ўсе шчасце на няма. Для кожнага чалавека яно сваё, для адных яно толькі ў матэрыяльным дабрабыце , для іншых - зусім у іншым . Ім чужыя грашовыя праблемы. Яны захопленыя жыццём і знаходзяць душэўны спакой у зусім іншых каштоўнасцях. ...
На мой жа погляд , шчасце складзена ў сукупнасці маральнай задаволенасці , душэўнага супакою і матэрыяльнага дабрабыту. Толькі пры сукупнасці гэтых выгод чалавек можа адчуваць сябе шчаслівым і тады яго галава вызваляецца ад штодзённых клопатаў , яму не даводзіцца думаць пра " хлеб надзённы " . У яго з'яўляецца жаданне працаваць , ўвасабляць у жыццё цікавыя ідэі. І гэта тычыцца не толькі кар'еры, але і асабістага шчасця. Чалавек , які мае любімую працу і робіць поспехі ці мае прыхільнікаў свайго таленту , без хатняга ачага не можа быць цалкам задаволены жыццём. Толькі сямейны дабрабыт можа зрабіць чалавека па -сапраўднаму шчаслівым . І такія людзі свой ​​жыццёвы поспех звязваюць з цеплынёй , зарадам станоўчай энергіі , атрыманай у коле сям'і. Але жыццёвы поспех у той жа час , як рулетка : аднаму вязе , іншаму не. А з другога боку , чалавек сам творца свайго шчасця. У кожнага павінна быць упартасць, цярпенне , а галоўнае - жаданне дамагчыся чаго-то ў жыцці і тады шчасце абавязкова прыйдзе .