1.якой бачыцца пані мар'я даніку мальцу? уражанне пры перштым зна-ёмствезнешні іны з вучнямиадносіны да беларускаймовыпані мар'я — кіроўнічыха уплыў настаўніцы на света-погляд вучняўпані мар'я — маці і жонка​

Летам я адпачываў у бабулі. Яна жыве недалёка ад Мінска, але вёска знаходзіцца сярод сапраўднага леса. Раніца для мяне заўсёды пачыналася поздна, сонейка заўсёды стаяла вельмі высока. Бабуля паспявала зрабіць шмат спраў, пакуль я ўстану. Калі я збіраўся снедаць, бабулю чакаў абед. Але яна  ніколі не злавалася. Я заўсёды з задавальненнем ёй дапамагаў у розных справах: то на агародзе што-небудзь зраблю, то  з лесу ягад прынясу. А яшчэ ноччу я хадзіў на рыбалку. Кашу вечарам звару, матылёў розных назбіраю, вуды вазьму, бабуля мне з сабой смачна есці  дае, і я іду на раку. Крыху страшна, камары кусаюць, але вельмі цікава і прыгожа. Паступова прывыкаю да наваколля і праз некаторы час адчуваю асалоду. Чакаю. Амаль засыпаю. Пільную. Ёсць! Шчупак! Бягу да хаты! Лямант падняў на ўсю вёску. Людзі думалі, што нейкі ваўкалак з лесу нясецца., вёдрамі грыміць. Не, гэта я шчупака паймаў. Мне здаецца, у вёсцы ніхто не забудзе майго першага ўлова.

Н. Восемсот семдзесят тры

Р. Восемсот сямідзесяці трох

Д. Восемсот сямідзесяці тром

В. Восемсот семдзесят тры

Т. Восемсот сямідзесяццю трыма

М. Восемсот сямідзесяці трох

Н. Пяцьсот шесцьдзясят дзевяць

Р. Пяцьсот шасцідзесяці дзевяці

Д. Пяцьсот шасцідзесяці дзевяці

В. Пяцьсот шесцьдзясят дзевяць

Т. Пяцьсот шасцідзесяццю дзевяццю

М. Пяцьсот шасцідзесяці дзевяці

Н. Дзвесце дваццаць два

Р. Дзвесце дваццаці двух

Д. Дзвесце дваццаці двум

В. Дзвесце дваццаць два

Т. Дзвюмастамі дваццаццю двума

М. Дзвесце дваццаці двух

Н. Шэсцьсот пяцьдзясят чатыры

Р. Шэсцьсот пяцьдзясят чатырох

Д. Шэсцьсот пядзясят чатыром

В. Шэсцьсот пядзясят чатыры

Т. Шэсцьсот пядзясят чатырма

М. Шэсцьсот пядзясят чатырох

Фууух, надеюсь правильно