1. Аўтар у вобразе бабра раскрывае не толькі жывёльныя якасці. Галоўны герой сваімі ўчынкамі нагадвае чалавека, якога лёс прымусіў пакінуць родныя мясціны і які ў роспачы ўспамінае родную зямлю. Яднае яго з чалавекам і тое, што бабёр падобны на клапатлівага бацьку, які нясе адказнасць за сваю сям'ю. Менавіта клопат пра нашчадкаў прымушае бабра адправіцца ў рызыкоўную вандроўку. 2. Узгадаем эпізод, калі бабёр доўга ішоў пехатою праз зараснікі лубіну і ламачча, стаміўся, а потым, зусім нечакана, перад ім адкрылася палоска чыстай вады. Аўтар псіхалагічна абгрунтавана перадае душэўны стан бабра, які "подбегам кінуўся да вады, ад радасці забыўшыся пра асцярогу, нырнуў, быццам не верыў, што скончылася яго сухая дарога". Гэты прыклад і іншыя дазваляюць сцвярджаць, што пісьменнік — выдатны псіхолаг. 3. Тое месца, дзе жыла зараз бабровая сям'я, было такім: зарослая трыснягом сажалка, побач завод, дзе рабілі газіраваную ваду. З аднаго боку стаяў "на ўзгорку бор, пад ім хат з пяць маленькае вёсачкі". Месца для жылля амаль не было. Небяспека пагражала і з боку "маленькага заводзіка". Адправіцца ў далёкую вандроўку бабра прымусіла жаданне знайсці сваё "прасторнае спрадвечнае пасяленне". 4. Бабра сагравалі ўспаміны пра тое месца, дзе ён некалі жыў. Гэта была "прасторная рака", іх "спрадвечнае месца", "дзе было так вольна і шчасліва". На тым месцы, спадзяваўся ён, у іх пачнецца новае жыццё, такое ж вольнае і шчаслівае. Там і ён будзе здаровы і "будзе жыць вечна". 5. Чалавек з'явіўся прычынай таго, што бабры былі вымушаны сысці са старога месца. Людзі " не пакінулі на рацэ ні прысадаў, ні травы, ні самое глыбокае ракі". 6. Аўтар выкарыстоўвае параўнанні (узгоркі, як горы; лубін, як дрот, дарога — прамыіна), каб апісаць поле, якое праходзіць бабёр. Дзякуючы вобразна-выяўленчым сродкам створаная ім карціна прыроды атрымалася вобразнай,выразнай, натуральнай. 7. Тэма: ахова прыроды, зберажэнне яе багаццяў (экалагічная). Галоўная думка: чалавек нясе адказнасць за жывёльны і раслінны свет.
На мой взгляд, каждый из нас должен иметь лучшего друга, который может поддержать в трудную минуту. Этот человек понимает тебя с полуслова, знает о тебе даже чуть больше, чем ты сам.
К счастью, в моей жизни есть такой человек. Мою подругу зовут Оксана. Не могу сказать, что мы дружим с самого раннего детства, но, несмотря на это, имеем массу общих интересов и увлечений. Например, читаем книги одного жанра, любим вместе проводить время, увлекаемся танцами и спортом.
Также следует заметить, что мы с Оксаной очень похожи. Но дело не во внешности, а скорее в характере. Нас объединяют такие качества как доброта, отзывчивость, честность. Эти черты проявляются и по отношению друг к другу. Лично я уважаю мнение своей подруги, нередко прислушиваюсь к нему.
Большую роль сыграл в нашей дружбе и тот факт, что мы учимся в одном классе. То есть, можно сказать, всё свободное время проводим вместе. Я помню много разных событий, которые дороги нам обеим.
Я могу быть твёрдо уверена в Оксане. Она не на подлость, никогда не предаст меня. Я считаю, что самое главное в дружбе – это говорить правду, ни в коем случае не лукавить. Оксана также придерживается этого правила, и всегда открывает передо мной истину, какой бы горькой она порой не была. Моя подруга указывает мне на ошибки, пытается исправить меня в лучшую сторону. Безусловно, иногда это не очень приятно слышать, но я прекрасно понимаю, что Оксана права. Именно за это я ценю её больше всего.
Навряд ли в моей жизни повстречаются такие люди как Оксана. Я более чем уверена, что наша дружба продлиться ещё очень долго. По крайней мере, я буду делать для этого всё возможное
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку