Спішыце тэкст, раскрываючы дужкі, устаўляючы прапушчаныя арфаграмы і знакі прыпынку.
объяснить каждый вставленный знак и букву.

скупое зімовае со(л? )нца све(т,ц)іць над н(е,я)свіжам. у вянк(е,у) старых клёнаў і ліп стаіць помнік. павее ветрык, і белыя кры(с,ш)талікі іне(я,ю) асыпаю(ц,цц)а на бронзавага (с,с)ымона (б,б)уднага, ярка (у,ў)спых(і? )ваюць на сонц(э,ы). а (с,с)ымон (б,б)удны горда трымае ў адной ру(ке,цэ) кнігу “катэхізіс”, а другой нібы перагортвае яе старонкі, запрашае пачытаць.
(не)падалёку ад помнік(а,у) знаходзі(ц,цц)а друкарня імя (с,с)ымона (б,б)уднага. побач - славуты кас(ь? )цёл, якому чатыр(э,ы)ста гадоў, старыя мурава(н,нн)ыя будынкі. здае(ц,цц)а, (на)міг трапля(е,і)ш у той час, калі жыў у н(е,я)свіжы чалавек, які так многа зрабіў для нас, беларусаў.
(с,с)ымона (б,б)уднага справ(е,я)дліва называюць в(е,я)лікім гуманістам, ас(ь? )ветнікам, філосафам, філолагам, гісторыкам. прадаўжальнік справы (ф,ф)ранцыска (с,с)карыны, ён жыў у эпоху (а,а)драджэння, калі в(е,я)лася барац(ь? )ба новых погл(е,я)даў і ідэй з тымі, што аджылі свой век. (с,с)ымон (б,б)удны выступаў ф(е,і)адалаў, якія прыгн(е,я)талі народ. ён лічыў, што (у,ў)се лю(д,дз)і, багатыя і бедныя, павінны быць ро(в,ў)нымі пер(а,е)д законам, пер(а,е)д судом. каб (с,ш)час(т? )ліва жыць, патрэб(е,і)н мір. войны падз(е,я)ляў на справ(е,я)длівыя, калі адстойваюць сваю радзіму, і на заваёўні(тс,ц)кія злачы(н,нн)ыя.

Проза — адзін з асноўных відаў літаратурна-мастацкай творчасці. Невершаваная літаратура, сваім зместам звернутая на пазнанне і адлюстраванне складаных жыццёвых з'яў, людскіх узаемадачыненняў, характараў. У празаічнай форме звычайна пішуцца эпічныя творы, але могуць быць і такія, як вершы ў прозе, свабодны верш

Эпас - (гр.рассказ, апавяданне) - адзін з трох родаў літаратуры, апавядальны род. Жанравыя разнавіднасці эпасу: казка, навэла, аповесць, апавяданне, нарыс, раман і г.д. Эпас як род літаратуры прайгравае знешнюю па адносінах да аўтара, аб'ектыўную рэчаіснасць у яе аб'ектыўнай сутнасці. Эпас выкарыстоўвае разнастайныя выкладу — апавяданне, апісанне, дыялог, маналог, аўтарскія адступленні.

Паэзія — адзін з асноўных відаў мастацтва слова. Вызначаецца вершаванай формай, шырокім ужываннем слоўных вобразаў (тропаў, фігур), настроенасцю на думкі і пачуцці яркія, узнёслыя, прыгожыя, гарманічна выказаныя, як у лірычных вершах.

Лірыка — заўсёды паэзія, але паэзія — не толькі лірыка, гэта і ліра-эпічныя творы, вершы ў прозе і інш.

Лірычная паэзія заўсёды раскрывае перад намі ўнутраны свет чалавека.

У адрозненне ад эпічнага, лірычны твор, як правіла, не мае сюжэта, не паказвае чалавечыя характары ў іх развіцці і разнастайных сувязях. Лірычны твор звычайна пішацца ў форме маналога. Ён невялікі па аб'ёме. Але затое кожнае слова, кожны гук у вершы маюць асаблівае значэнне, глыбокі сэнс.

Объяснение:

Апошні раз Сяргей разам з Маркам выпадкова сустрэлі Бурыка пад час вайны ў лесе, калі прабіраліся праз чашчобу:

“Калі ён адваліў калоду, сеў і пачаў выбіраць з-пад яе нешта і чамкаць, я ўбачыў белы ажаролак, і радасць гарачай хваляй абліла маё сэрца: "Няўжо ён? Ой, не ён. Ой, вядома ж, ён!"

— Бурык! Бурчынька! — шэптам паклікаў я.

Марка паклаў мне далонь на вусны. А мядзведзь насцеражыўся, і сеў, і стаў паводзіць сваёй цюпкай, і зыркаць ва ўсе бакі. Але паветра веяла ад яго на нас, а заўважыць нас ён не мог (мядзведзі кепскавата бачаць). І я маўчаў. Тады ён вытаргнуў, як мне здалося, амаль прызыўнае крактанне. Ласкавае, жаласнае, падобнае на мурканне. Ці, можа, я хацеў у гэта верыць?”