1)
• Уладар, наз., м. р. -а. ◘ 1. Той, хто валодае нечым, гаспадар нечага; уладальнік. Уладар маёнтка. 2. Той, хто карыстаецца неабмежаванай вярхоўнай уладай; той, каму ўсе падначальваюцца; рус. властелин. [Падзішах:] -Я — уладар i жывых i ўсіх нежывых, Я магу ўсё зрабіць, што надумаю, з ix. Гаспадар я на скарбы ва ўсёй старане, Дык на ліха яшчэ рамяство для мяне? У. Д. 3. Той, хто робіць моцны ўплыў на некага; рус. властитель. Цяпер маймі скарбамі — думы-саколы, Цяпер беларускай я песні ўладар. К-а.
•Угоднік, наз., м. р., -а. ◘ 1. Святы, які дагадзіў Богу сваім бязгрэшным жыццём i слугаваннем людзям. У. Караткевіч у рамане «Каласы пад сярпом тваім» выкарыстаў паданне, у якім вытлумачваецца, чаму святы Мікола-ўгоднік ушаноўваецца царквой i людзьмі двойчы на год, а Касьян — толькі раз на чатыры гады. 2. Разм. зневаж. Той, хто імкнецца дагадзіць некаму; угодлівы чалавек.
•Удава, наз., ж. р. ◘ Жанчына, у якой памёр муж; якая не выйшла замуж пасля смерці мужа. Па слоўку ўроняць два служакі. — Няма ў нас пана, небаракі! — Міхал гаворыць. — Так, няма. Жыві ўдава цяпер сама, — Сказаў Ксавэры задуменна. К-с.
•Удалы, прым. ◘ 1. Які завяршаецца ўдачай; паспяховы; рус. удачный. Удалае падарожжа. 2. Здатны на ўсё; спрытны, умелы; рус. ловкий. Удалая гаспадыня. 3. Смелы, адважны, храбры; хвацкі; рус. удалой. Хлопец удалы.
2)
•абора ‘вяровачка для лапцей’ і абора ‘вялікае памяшканне для жывёлы; кароўнік’;
•англ. amber (‘бурштын’) і бел. амбар (як міжмоўная аманімія, але гэты прыклад лепш праверыць)
3)
•гаворка, гутарка, размова; звягня (разм.)
•ганьба, няслава, бясчэсце, сорам; сарамата, сарамота, сарамоцце (разм.); пляга (перан.)
•гаваркі, гаварлівы, гутарлівы, балбатлівы; гаманлівы, гаманкі, языкаты, языкасты, язычлівы, брахлівы (разм.) □ лёгкі на язык
•гандляр, купец, камерсант / гандлюе тайком, незаконна: спекулянт, перакупшчык, скупшчык / уласнік крамы: крамнік / скупшчык ануч і гандляр рознаю драбязою: анучнік, каравачнік (уст.)
У горадзе маім шмат розных вуліц: і вялікія, і маленькія, і шырокія, і вузкія, з высокімі дамамі, і не вельмі, але родная мне вуліца толькі адна.
Гісторыю з'яўлення свайго двара я не ведаю, мае бацькі жылі ў іншым горадзе (раёне), але я ведаю мноства падзей, якія адбываліся на маёй вуліцы, ведаю кожнае дрэва, кожны зацішны куток, куды можна схавацца падчас гульні ў хованкі. Я ведаю практычна ўсіх дзяцей свайго двара. Разам мы часта ладзім розныя спаборніцтвы, гуляем, жартуем, размаўляем.
Я люблю сваю вуліцу ў любы час года. Вясной на дрэвах расцвітае бэз, ад гэтага ўсе вакол прамакаецца прыемным водарам кветак. Улетку ўвесь двор становіцца падобным на мурашнік, таму што на вуліцы з'яўляецца шмат людзей, так як усе жыхары выходзяць пагрэцца на сонейку. Увосень двор афарбоўваецца ва ўсе адценні чырвонага і жоўтага, становіцца незвычайна прыгожа. Зімой усё засынае і вакол становіцца ціха.
