Споры грибов и споры у низших растений образуются путём митоза (у грибов — митоспоры). Споры у высших растений образуются путём мейоза (мейоспоры). Мейоспоры бывают одинаковые (у равноспоровых растений) либо двух типов — микро- и мегаспоры (у разноспоровых).
По месту образования различают эндоспоры, которые формируются в спорангиях, и экзоспоры, которые образовываются на поверхности (например, у некоторых плесневых грибов). У низших растений, которые селятся в воде, споры имеют жгутики для перемещения (например, зооспоры у водорослей). Существуют неподвижные споры водорослей без жгутиков — апланоспоры. Подвид апланоспор — автоспоры, характеризующиеся тем, что, находясь в материнской клетке, принимают все характерные черты последней (у коккоидных зеленых водорослей).
Вегетативтік көбею (лат. вегето – тірілту, қоздыру, өсіру) – өсімдіктердің вегетативтік мүшелері арқылы көбеюі.
Вегетативтік көбею - көп жасушалы ағзалардың жыныссыз көбеюдің бір түрі: жаңа дарақтың ата-анасының бір бөлігінен пайда болу.[1]
Вегетативтік көбею төм. сатыдағы өсімдіктерге және барлық өсімдіктерге тән. Вегетативтік көбею жануарларда бүршіктену (губкалар, ішек қуыстылар, мшанкалар) немесе бөліну (қарапайымдар) арқылы жүреді. Бір клеткалы өсімдіктер (балдырлар, саңырауқұлақтар) бөліну, кейде бүршіктену жолымен, ал төм. сатыдағы көп клеткалы өсімдіктер – денесінің бөлшектенуі арқылы көбейеді. Жоғары сатыдағы өсімдіктер тамыр атпалары (қара өрік, алма, шие, тал, жеке, қандағаш, т.б.), тамыр сабақтары (жыланқияқ, қырыққұлақ, селеу, қамыс, жатаған бидайық, адыраспан, т.б.), жуашықтары (жуа, қызғалдақ, картоп, т.б.), мұртшалары (бүлдірген, жатаған сарғалдақ, т.б.) арқылы көбейеді.
