Высшие растения -мхи. Низшие растения - водоросли и Вы таки спрашиваете разницу? Могу назвать обшее у тех и у других нет корней (да не у высших и низших растений, а у низших среди высших - мхов и высших среди низших - водорослей) . У мхов - ризоиды вместо корней. У водоросля корней вообще нет. Механизмы регуляции водного режима разные, у мха есть клеточные мембраны и вообще строение клеток аналогичное всем сухопутным растениям, у водоросли нет полупроницаемой клеточной мембраны. У водорослей нет специализации тканей - разделение на ксилему и флоэму у мха есть, но дифференциация тканей первичные ("прото" ксилема и флоэма) . Стебли и листья есть и у тех и удругих, но я не уверен называют ли стебель стеблем у водоросли. Мох дифференцирован и по размножения -об этом Вам уже написали. Кроме того споры мха имеют твёрдую оболочку которая позволяет им некоторое время сохранятся без воды.
Молекула (лат. moles – масса)[1] – жай немесе күрделі заттың негізгі химиялық қасиеттерін сақтайтын және өздігінен өмір сүретін ең кіші бөлшек. Молекула ұғымы ғылымға 1860 ж. енгізілген. Молекуланы тәжірибе жүзінде 1906 ж. француз ғалымы Жан Перрен броундық қозғалысты зерттеу кезінде дәлелдеген. Молекула құрамында бір (инертті газдар), екі (H2, O2, N2, CO, т.б.), үш (O3, N2O), сондай-ақ жүздеген, мыңдаған, тіпті одан да көп атомдар (полимер, ақуыз, т.б.) болады. Молекулалары бір атомнан тұратын заттар үшін (мысалы, инертті газдар) молекула ұғымы мен атом ұғымы сәйкес келеді. Молекула құрамы брутто-формула (Н2O, CH4, HNO3) арқылы көрсетіледі. Органикалық қосылыстардың классикалық құрылыс теориясы молекуланың құрылысын атомдар арасындағы тізбекті және байланыс тәртібін көрсететін құрылымдық формуламен өрнектеуге мүмкіндік берді. Эмпирикалық формулалары бірдей молекулалардың құрылысы әр түрлі және түрлі қасиеттерге ие болуы мүмкін. Молекуланың көптеген қасиеттері оның симметриясына тікелей байланысты болады. Молекула энергиясы ондаған және жүздеген кДж/мольмен есептелетін квантталған құраушылардан – электрон қозғалысының энергиясынан, атом ядроларының тербелмелі қозғалысының, сондай-ақ бүтіндей молекуланың кеңістікте ілгерілемелі және айналмалы қозғалысының энергияларынан құралады. Қандай да бір электрондық күйдегі молекуланың орнықтылығы ядролардың тербелмелі қозғалысының потенциалдық энергиясы минимумының болуына байланысты анықталады
