Улуу Ата Мекендик согуш менин үй-бүлөмдүн тарыхында. Улуу Ата Мекендик Согуш ошол катаал мезгилде ар бир үй бүлөгө жабыркаган. Көпчүлүк фронтко кетип, артка кайтышкан жок. Бирок артта болсо дагы, адамдар мекендин жыргалчылыгы үчүн жан аябас эмгектеништи. Мына менин чоң атам. Анын аты Казим болчу. Согуш баштаганда, ал 14 жашта болчу. Аны майданга алып кетишкен жок. Бирок ал чоңдорго окшоп иштеген. Прежевальск шаарында жана азыркы Каракол шаарында бут кийим фабрикасы бар болчу. Ал жерде алар фронтавиктерге кайыш бут кийим тигишкен. Чоң аталарым менен бирге чоң атам өтүк тигип, аларды талаага, түшүм жыйноого жиберген. Алардын иши аябай оор болгон. Согуштан кийин 1941-1945-жылдардагы согуш мезгилиндеги эрдиги үчүн ардак медалы менен сыйланган.
Вот перевод текста
Жерді бекерден бекер Жер-Ана деп атамайтыны сөзсіз. Бүгінде жер анаға 4,5миллиард жыл болған. Табиғаттын бірден бір басты байлығы-Жер. Біз адамдар, жануарлар, жанды табиғаттар осы жер шарында өмір сүріп, көбейіп келеміз. Егер Жер болмаса бұндай тіршілікте болмас еді.
Жер біздің анамыз секілді. Бізді өсіреді,аялайды, қорегіміздіде осы жерден табамыз. Анамызды қалай сыйласақ, жердіде дәл солай сыйлап, қадірлеу керекпіз. Ол үшін қоқыстарды жинап яғни әр жерге лақтырмауымыз керек. Тал отырғызып, көгалдандырып, әр апта сайын табиғатты тазартып тұруымыз тиіс. Жер Ана әр халықтың, әр адамның кіндік тамған жері. сол себептіді де туған жеріміздің қадірін түсініп, қолда барда қадірін түсінуіміз керек.
Бұл тіршілікке адам болып жүруіміздің де себепшісі Жер Ана. Жерімізді қадір тұтайық!!
