Түркі әлемі дегенді халықымыз кейде дұрыс түсіне алмайды. Түркілердің біздің заманға дейін 3000-4000 жыл бұрын жүріп өткен тарихы бар. Мұны кеңістік пен уақыт аясында қарастырған жөн. Халық болып даралануы қола дәуірінен басталады. Шығысы - Манжурия, батысы – Қара теңіз, Қырым түбегіне дейін, бір сөзбен айтқанда Шығыс Еуропа, оңтүстігі Памирден басталып, солтүстігі Якутияға дейінгі алып кеңістік. Бұл – түркі әлемінің өмір сүрген кеңістігі. 3000-4000 жыл өмір сүрген және осы күнге дейін өмір сүріп келе жатқан халықтың тұрғылықты мекені. Осы мекенде өмір сүріп жатқан халық түркі әлеміне жатады. Ондағы үлкен-үлкен ұлттарды айтатын болсақ, тек түріктерден бөлек алты мемлекет: Әзірбайжан, Түрікменстан, Кипр түріктері, Қазақстан, Қырғызстан, Өзбекстан. Оның сыртында Ресейдің қол астында өмір сүріп жатқан Татарстан, Башқұрт, Сібірдегі түрік халықтары, жер атаулары сонау ғұн дәуіріндегі атауларымен аталып отырған жерлер бар. Байқалдың шығыс жағында пойыздың айналып өтетін жері бар. Осы жер қалай аталады десем, жергілікті халықтар «қолтық» деп атаймыз дейді. Тура дәл айтқан. Ғұндардың тұрақты мекені болған, өркениетті жерді «Ибалык» деп атаған. Ғылыми түрде де атауы солай. Жергілікті халықтар «Ибілік» деп атайды екен. Көне түркі тілінде бұл атау «иб» деген «алқа-қотан» боп орналасуды атайды. Ал «лык», «лік» өзіміздің түрік тілінің жалғауы. Сонда бұл сөз тек түркі дәуірінен емес, ғұн дәуірінен солай аталған. Осы жерден Қара теңізге дейінгі жерлер түркі әлемінің өмір сүрген кеңістігі.
Объяснение:
100% дұрыс
Церковно-прихо́дские школы (ЦПШ) — в России начальные школы при церковных приходах, находились в ведении духовного ведомства, то есть Святейшего правительствующего синода.
В одноклассных ЦПШ изучали Закон Божий, церковное пение, письмо, арифметику, чтение. В двухклассных школах, кроме этого, изучалась история.
ервые школы были созданы в XVII веке в Москве. По утверждению историка П. Н. Сенько, первыми можно считать школы Чудова монастыря, созданную в 1653 году, и монастыря, созданную в 1665 году. Церковные школы были важной частью образования, и в 1698—1699 годах император Пётр I обсуждал с патриархом Адрианом возможность создания Академии наук[2].
После школьной реформы 1804 года работа школ существенно изменилась[3].
К 1861 году духовенство основало свыше 18 тысяч начальных училищ, за которыми закрепилось название «церковно-приходских школ» (употреблялись также названия: «священнические школы», «церковные школы», «школы для поселянских детей»). Видную роль в церковно-школьном движении 1860—1870-х годов сыграл Сергей Рачинский.
Рас церковно-приходских школ вызвало недовольство как со стороны чиновничьей бюрократии, так и со стороны многих земств. В 1870-х годах Министерство народного Российской империи фактически подчинило церковные школы своему административному управлению. Многие церковные училища перешли в ведение земств.
Объяснение:
