Герой нашего времени” - социально-психологический реалистический роман Михаила Юрьевича Лермонтова. В нем повествуется о жизненном пути офицера Григория Александровича Печорина и его отношениях с миром и людьми. В данном романе проявляется несовпадение фабулы и сюжета. История Печорина дана в виде хронологически разрозненных эпизодов его жизненного пути. Этому есть несколько объяснений. В предисловии к журналу Печорина автор сформулировал свою цель: показать “историю души человеческой”. Нарушение хронологии вызвано желанием автора показать героя с разных сторон: так, как видят его другие и так, как он сам ощущает себя. В первых трех главах романа (“Бэла”, “Максим Максимыч”, “Предисловие к журналу Печорина”) читатель видит Печорина через призму его восприятия другими героями. В них Григорий Александрович проявляется не с лучшей стороны.
Объяснение:
вот
Рим əскери қызметінде жүрген көрші тайпалар əскербасыларының тақ үшін күресі шиеленісті. Сол тұста Рим көрші халықтардың шапқыншылық жорықтарынан қатты күйзелді. Əсіресе, Африкада қоныс тепкен германдардың вандал тайпасының шабуылдары қатты соққы болып тиді. Батыс Рим империясы билеушілерінің ішкі қырқыстарын жақсы пайдалана білген вандалдар 455 жылы Римді алады. Қаланы аяусыз тонап, қиратып, өртейді. Халқын қырып-жояды, мыңдаған адамдарын құлдыққа айдап алып кетеді. Ешбір көңілге қонбайтын осы ойрандаушылық "вандализм" деген сөзбі қалыптастырды. Вандалдардың талқауынан соң "мəңгі қала" атанған Рим қираған үйіндіге айналады.
