Consider the following relation that stores information about students living in dormitories at a college: College (lastName, stuId, homeAdd, homePhone, dormRoom, roommateName, dormAdd, status, mealPlan, roomCharge, mealPlanCharge)

Assume:

1) Each student is assigned to one dormitory room and may have several roommates.

2) Names of students are not unique.

3) The college has several dorms. dormRoom contains a code for

the dorm and the number of the particular room assigned to the student. For example, A221 means Adams Hall, room 221. Dorm names are unique.

3) The dormAdd is the address of the dorm building. Each building has its own unique address. For example, Adams Hall may be 123 Main Street, Anytown, NY 10001.

4) status tells the student’s status: Freshman, Sophomore, Junior, Senior, or Graduate Student.

5) mealPlan tells how many meals per week the student has chosen as part of his or her meal plan. Each meal plan has a single mealPlanCharge associated with it.

6) The roomCharge is different for different dorms, but all students in the same dorm pay the same amount.

Answer the following questions:

a. Using these assumptions and stating any others you need to make, list all the nontrivial functional dependencies for this relation.

b. What are the candidate keys for this relation? Identify the primary key.

c. Is the relation in third normal form? If not, find a 3NF lossless join decomposition of Books that preserves dependencies.

d. Is the relation or resulting set of relations in Boyce-Codd Normal Form? If not, find a lossless join decomposition that is in BCNF. Identify any functional dependencies that are not preserved.

ответ:

сред­ний каменный век (мезолит) охватывает период 12—5 тысячелетий до н.э. в  казахстане памятни­ков эпохи мезолита обнаружено немного. в конце палеолита и в начале мезолита произош­ли значительные природно-климатические изменения. ранее покрывавший поверхность земли лед наконец- то растаял. под влиянием солнца начали формиро­ваться растения и животные современного типа. в эпоху мезолита одной из главных особеннос­тей стало появление микролитов - мелких камен­ных орудий труда  первобытного человека, которые  имели длину 1-2 сантиметра. в основном микро­литы - это тонкие каменные пластины, служив­шие наконечниками стрел и вкладными лезвиями в костяных, деревянных или роговых орудиях эпо­хи мезолита. еще одной особенностью мезолита является изобретение  лука  и  стрел.  лук позволил людям охотиться на мелкую дичь с дальнего расстояния. по сравнению с копьем лук повысил знание охоты в жизни родовой общины. охота пре­вратилась в основное занятие древних людей, так как в эпоху мезолита, исчезли такие крупные жи­вотные, как мамонт,шерстистый носорог, а также крупные стадные животные. раньше их было легко добыть, загнав в ямы и загоны. теперь следо­вало научиться охотиться на осторожных и ловких, в основном одиночных животных, таких как олень, кабан. лук же позволил людям охотиться на мел­кую дичь.

в эпоху мезолита люди не жили подолгу в од­ном месте. они вынуждены были менять места сво­его обитания, следуя за мигрировавшими живот­ными, которые постоянно искали богатые травами пастбища. мезолитические охотники жили по бе­регам рек  иртыш,  есиль  (ишим),  тобол,торгай, жайык (урал). в казахстане известны более  20 мезолитических стоянок.  ввиду того, что мезолитические охотники не жили подолгу на одном месте, их жилища тоже не были постоянными. они сооружали себе жилища из вкопанных в землю жердей, покрыв их шкурами животных. основания таких жилищ глубоко вкапы­вались в землю, а площадь их  составляла 40-60 квад­ратных метров. остатки подобного жилища были обнаружены на берегу реки есиль (ишим).  в 8 тысячелетии до н.э. на всей территории ка­захстана установился благоприятный климат. резкое потепление не требовало теперь, как ранее, строитель­ства теплых жилищ. ученые считают, что в самом конце мезолита  первобытными людьми  начался про­цесс    диких животных и окультури­вания некоторых растений.  в эпоху мезолита окрепла родовая общи­на.  роды постепенно объединялись в племена. воз­никлоразделение труда  между мужчинами и жен­щинами. теперь мужчины охотились на зверей, а женщины занимались собирательством. в общине все члены рода были равноправны. обязанности распределялись в зависимости от возраста членов общины. в роду четко делились по возрастному признаку на взрослых, стариков и детей. старики были хранителями традиций, обычаев, мудрыми наставниками. взрослые добывали пропитание, строили жилища, охраняли род от внешних вра­гов. дети получали по потребности пищу и одеж­ду, однако не могли участвовать в общественной жизни общины. переход детей в сообщество взрос­лых осуществлялся при специальных об­рядов -  инициации.  мальчики испытывались в охоте, в натягивании лука, меткости стрельбы из него, а девочки - в ведении хозяйства, в приготовлении пищи. обычно к таким испыта­ниям дети подготавливались с малых лет.

возникновение земледелия и скотоводства.  около 10 тысяч лет назад люди стали заниматься  земледелием.  ученые считают, что первоначально земледелие было занятием женщин. в то время, когда мужчины охотились, женщины были заня­ть: сбором дикорастущих растений, их плодов и кореньев. возможно, однажды они заметили, что упавшее на землю семя дало на следующее лето исходы, а затем и плоды. развитие собирательства к возникновению примитивного земледе­лия. люди стали высевать дикие растения. древние люди обрабатывали землю палкой-  копалкой. затем была придумана  мотыга  с каменным основанием. также люди изобрели простей­ший серп и зернотерку из камня. постепенно на­учились сортировать различные виды растений. выбирая лучшие семена и создавая для растений благоприятные условия (поливая их), стали получать хорошие урожаи. обработка земли мотыгой требо­вала большого труда, тем не менее земледелие при­носило постоянные урожаи и обеспечивало людей пропитанием. из занятия охотой возникло  скотоводство.представьте, что охотники поймали на охоте малень­ких козлят и ягнят! их было жалко убивать. люди стали строить специальные загоны для них, где они содержались и подрастали. таким образом были при­ручены овца, коза, корова, свинья, лошадь. возле поселений древних людей всегда обита­ли дикие собаки, питавшиеся отбросами и остат­ками пищи людей. при приближении к поселению диких зверей они воем и лаем лю­дей. человек приручил собаку. она стала незаме­нимым древнего человека при охоте.  собакибыстро находили зверя и способствовали удачной охоте.  люди  вкладывали много труда и терпения для    и выращивания при­рученных животных.

ответ:Қазақ болмысын бүкіл жан дүниесімен қоса өнердің қай түрі қопара, қотара айшықтап бейнелей алады десек, ең алдымен күйді айтар едік.

Күй – құдірет, күй – кие!

Қазақ болмысын бүкіл жан дүниесімен қоса өнердің қай түрі қопара, қотара айшықтап бейнелей алады десек, ең алдымен күйді айтар едік.

Egemen Qazaqstan

Бастап бірінші айтушы біз емес, бұл өзі әлімсақтан бері айтылып келе жатқан, белгілі жай, елдің санасына әбден сіңген әңгіме. Әлімсақтан дейтін себебіміз, замана зарлығы. Мағжан ақынның толғамалы найзадай толғанысты жырларына жүгінсек, күй атасы, шерлі һәм шерменде Қорқыт та жан жұмбағын шешпек болып, шеше алмай қиналған кездерінде қолындағы қара қобызынан, содан шыққан, сай-сүйекті сырқыратқан салқар да шалқар сарыннан жұбаныш тапқан ғой.

Қазтуған жырау «Кетбұқадай би­лер­ден кеңес сұрар күн қайда?!» деп жел­піне тебіренуі де тегін емес. Сол Кетбұқа абыз Дешті Қыпшақты жайлаған қалың қауым халқының атынан Шыңғыс қағандай қаһарлы хандарға келелі кеңесін қоңыр домбыраның сырлы күйімен айтқан, ұлы Жошының өлімін де айбатты әміршіге күймен естірткен. Сонда бабаларымыздың орнына жазаны домбыра тартқан. Тәңірім сөйтіп дом­быраға әу бастан-ақ қазақтың тілі болу­ды, қазақтың үні болуды еншілеп сый­лаған екен. Ендеше, күй өнері қазаққа Тәңір­дің тартқан ерекше пешенелі сыйы екендігі де еш шүбәсіз.

Олай болса, 2014 жылы ықылым замандардан бері жер-жаһан танып, бірегей құбылыс ретінде мойындалып келген қазақтың қасиетті киіз үйімен қоса халқымыздың қалтқысыз қастер тұтқан күй өнерінің де ЮНЕСКО-ның материалдық емес мәдени мұралар тізіміне еніп, бүкіл адамзаттың асыл қазы­на­ларының қатарына қосылуы тиесілі сы­бағамыз, заңды жазмышымыз, лайық­ты мерейіміз екеніне сөз бар ма! Осы киелі күйімізге ілесе бұл қатарды соны­мен рухтас суырыпсалма айтыс, Нау­рыз мейрамы, қазақ күресі, құсбе­гілік пен саятшылық толықтырды, қау­малай қоршап күйді төбелеріне көтер­ді. Осындай жауһар қатарда, әсіресе күй қа­зақ­тың елдігінің көрінісіндей атойлап, ха­лық­тың өр рухын әйгілеп тұрған жоқ па! Бұл да бізге Тәуелсіздік тарту еткен зор жетістік екені ақиқат.

Күйдің тәңірлік сипаты жайындағы әңгімені тірілте түсейік. Түркі дүниесінің асылдарын түптеп түгендеуші атақты Махмұд Қашғари өзінің түпнұсқада «Диуани-лұғат-ат-түрк» деп аталатын түркі тектес сөздерінің жинағында «күй» сөзінің көне түркідегі «көк» сөзінен шыққандығын, тәңір мағынасындағы «көкпен» көгендес, тамырлас, түптес екендігін ізерлеп айтыпты. Бұл айқындаманы қазақтың тіл ғылымының көгентүбіндегі марғасқа Құдайберген Жұбанов пен қазақтың күй ілімінің ілкі бастауындағы ізашар академик Ах­мет Жұбанов бар ықыласымен қол­дап қуаттайды. Ал «Ақаң» деген әзиз атқа лайықты тағы бір абзалымыз, «Күй шежіре», «Қазақтың күй өнері» атты іргелі еңбектер тудырған Ақселеу Сей­дім­бек бұл айғақты болжамды одан әрі түбір­леп тексеріп, байыпты тұжырым жа­сай­ды. Күй деп басталатын қай сөзіңіз де сезіммен астасып жатады. Сол сөз көш­пен­ділердің ең киелі сезімі – тәңір­лік на­ным-сеніммен ұштасып жатады. Демек, «күй» деген сөз әу бас­та Тә­ңір­лік құбылысты білдірген. Тәңір­дің дыбысы деген мағынамен шендес бол­ғаны аңғарылады» деп күйдің қа­сиет-киесін шығанға шығара, шынайы болмыс-бітімін айғақтай көрсетіп асқақ­татады.

Әйгілі әншіміз Роза Рымбаева шыр­қай­тын «Домбыра» әнінде «Күй ойнайды қазағымның қанында, күй ойнайды қазағымның жанында» деп келетін шырайлы жыр жолдары бар емес пе еді. Дәл айтылған. Осы рухты әнді тың­дамаған қазақ кемде-кем болар десек, тыңдаған жамағаттың баршасы осынау сөздердің шындығына ден қойғаны күмәнсіз. Қалай десек те, қазақтың жаны – күйінде. Жанының барлық қатпарлары, қуанышы мен қайғысы, күйініші мен сүйініші, мұң-шері мен шаттығы баяу­лап, толқындап, тасқындап тек домбыра шанағынан төгіледі. Қазақтың мінезі, ерлігі мен өрлігі, сабыр-сабаты да қазақтың өзінің күйлерінде жатыр. Халқымыздың әдет-ғұрпы, дарқандығы мен даналығы, ерке назды сұлулары кейіптелген күйлер ше? Қазақтың ұлан-байтақ даласы, сол даланың табиғаты, Алатауы мен Қаратауы, Сарыарқасы мен Сары өзені, Саржайлауы – бәрі-бәрі қазағымның күйлерінде көрініс тапқан.

«Нағыз қазақ қазақ емес, нағыз қазақ – домбыра» деген Қадыр ақынның терең ақыл-парасатының меңзеп отырғаны да осы емес пе. Тарау-тарау, тармақ-тармақ, желі-желі болып уақытпен бірге үдере көшкен қазақтың мың сан күйлерінде, сайып келгенде, ата қазақтың өзі, оның ата тарихы, елдігі мен береке-бірлігі, ұлттық мерейі мен мәртебелі мемлекеттігі бейнеленген. Өз алдына дербес ел болып, кеудесі биік, еркін отырмаған халықта мұндай кең салалы, ұлағаты зор, асқақ рухты, мұхиттай айдынды, өрелі өнер тумас еді. Байқасаңыз, біздің күйлеріміздің өне бойында тұтаса жүлгеленген қазақтың соқталы тарихы өріліп шығады.

Объяснение: