Қай ұлттың болмасын өзіне тән ұлттық тәрбие мектебі болады. Қазақ елінің де ғасырдан ғасырға, ұрпақтан ұрпаққа жалғасып келе жатқан мол рухани қазынасы бар. Бірақ сол қазынаны қаншалықты иеленіп жүрміз. Барымызды бағалап, жоғымызды түгелдеу мақсатында бүгін ұлтттық тәрбиеміздің кейбір қырларына тағы бір оралуды жөн көрдік.
Бағымызға қарай, ердің құны - жүз жылқы, ары – мың жылқы дейтін текті елге ұрпақ болдық. Ғасырлар бойы әбден сұрыпталған, орныққан өзіндік жол-жоралғымыз бар парасатты жұртпыз. Жаман сөз айтпауды, жаманға ермеуді, жалаңаш жүрмеуді, жағымпаз болмауды, жасқаншақ, жасық болмауды жас ұрпақтың санасына құйып отыратын тәлімді халықпыз. Жұрт алдында қасынбайтын, ел көзінше кекірмейтін, кісіге саусақ шошайтпайтын, біреуге телміріп қарамайтын, таңдай қақпайтын, түнде тырнақ алмайтын әдепке үйренген ұрпақпыз. Наданмен дос болмайтын, нақұрысқа сенбейтін, намазды бұзбайтын, нанды лақтырмайтын, адал асты қадірлейтін момын елміз. Басынан сөз асырмайтын, намысты қолдан бермейтін, туысты қадірлейтін, үлкенді құрметтейтін иманды ұлтпыз.
Лично моё мнение
Объяснение:
1) Я окажусь в состоянии ступора, шока, онемения тк я не знаю людей, а я живу в социуме ( я - это соц-биол существо), зн я в какой-то степени завишу от окружающих меня людей. Возможно, сильное или среднее по степени повреждение головного мозга, поэтому возникает потеря памяти
2) Я согласна с этим утверждением тк память есть безграничный дар, данный человеку, но мало кто из нас правильно пользуется или вообще пользуется ей. Ведь память надо развивать заучиваниями монологов, стихов
3) жизнь очень коротка, поэтому я стараюсь её использовать по максимуму, а именно саморазвиваюсь, наслаждаюсь и общаюсь.
