Объяснение:
Ночь на дворе и мороз.
Месяц - два радужных светлых венца вкруг него..
По небу словно идет торжество.
В КЕЛЬЕ ИГУМЕНСКОЙ - зрелище скорби и слёз...
Тихо лампада пред образом горит.
Тихо игумен пред ним на молитве стоит.
Тихо бояре стоят по углам.
Тих и недвижим лежит головой к образам
Князь Александр, чёрной схимой покрыт..
Страшного часа все ждут: нет надежды, уж нет!
Слышится в келье порой лишь болящего бред.
Словно как свет над его просиял головой -
Чудной лицо озарилось красой,
Тихо игумен к нему подошел и дрожащей рукой
Сердце ощупал его и чело -
И, зарыдав, возгласил: «Наше солнце зашло!»
Buyuk shoir, yozuvchi, o'zbek adabiy tilining asoschisi Alisher Navoiy 1441 yil 9 - fevralda Hirot shahrida dunyoga kelgan. Uning otasi G'iyosiddin ilm - fanni juda qadirlagan va o'g'lining tarbiyasiga katta ahamiyat bergan. Alisher yoshligidan juda aqlli bo'lgan. U 14 - 15 yoshlaridan mustaqil g'azallar yoza boshlagan. Navoiy birinchi bo'lib turkiy tilda ijod qila boshlagan va o'zbek adabiy tilining rivojlanishida katta xizmat qilgan. Shuning uchun u o'zbek adabiy tilini asoschisi deb hisoblanadi. Alisher Navoiy minglab g'azallari, ruboiylari "Xamsa", "Muhokamat ul - lug'atayn" "Xazoyin ul - manoiy" kabi ko'p asarlari bilan "so'z mulkining sultoni" nomiga sazovor bo'lgan. U 1501 yil 3 - yanvarda Hirot shahrida vafot etgan