Юстиниан І (Justіnіanos І) (482/83, Таурисий, Жоғары Солтүстік Македония – 14.11.565, Константинополь) – Византия императоры (527 – 565). Шаруа отбасынан шыққан. Өзінің үлкен ағасы император Юстин І-нің (518 – 527) көмегімен император сарайына жақын болып, мемлекеттік істерге үлкен ықпал етті. Таққа отырған соң империяның бұрынғы шекараларын қайта қалпына келтіруге тырысты. Жер иеленушілер мен құлиеленушілерге сүйенді, православие дінінен қолдау іздеп, сенаторлардың қарсылығын шектеуге тырысты. Мемлекеттік саясатта императордың әйелі Феодора үлкен рөл атқарды. Юстиниан І кезінде рим құқықтары толықтай қалпына келтіріліп, заң шығарушылық қызмет императордың шексіз билігін орнатуға, құл иеленушілікті нығайтуға бағытталды. Оның 536 – 538 ж. жүргізген реформалары мемлекетті орталықтандыруға жағдай жасады. Әкімшілік округтер үлкейтіліп, мемлекеттік аппарат пен армия күшейтілді. Қолөнер мен саудаға мемлекет бақылауы қойылды. Юстиниан І-нің кезінде салықтар көбейіп, еретиктер қатаң қудаланды. Ол алып құрылыстар жүргізуге (варварлардың баса-көктеп кіруінен қорғану үшін әскери бекіністер, қалалар, сарайлар мен ғибадатханалар салуға) үнемі қолдау жасап отырды. Кең көлемді жаулап алу саясатын жүргізді: варварлар басып алған Батыс Рим империясының жерлері (533 – 534 ж. Солтүстік Африка, Сардиния, Карсика, 535 – 555 ж. – Апеннин түбегі мен Сицилия, 554 ж. – Пиреней түбегінің оңтүстік-шығыс бөлігі) қайтадан тартып алынып, бұл жерлердегі құлиеленушілік тәртіптер қалпына келтірілді. Шығыста Иранмен (527 – 532, 540 – 561), солтүстікте славяндармен соғыс жүргізілді. Византияға қосылған жерлерде император билігіне қарсы жиі-жиі халық көтерілістері болып тұрды. [1]
Билипидный слой - это слой, состоящих из двух прилегающих друг к другу слоев биолипидов. Он формирует клеточную стенку абсолютного большинства существующих клеток. Как правило состоит из фосфолипидов (но не только из них).
Как правило он образован таким образом, что гидрофобные участки молекул липидов, образующих его обычно обращены внутрь клетки, а гидрофильные - к среде окружающую клетку. В нём присутствуют поры, и разнообразные множественные включения белков. Его ключевые функции:
- Защитная. Характеризуется образованием механической преграды между внутренним содержимым клетки и наружной средой.
- Рецепторная. Она больше реализуется за счёт белковых включений, и отвечает за поведение клетки при получении из среды различного рода сигналов (свет, температура, химическая его структура и т.д.).
- Обменная. Через мембрану данную происходит обмен, чаще путём активной или пассивной диффузии, но не только. Обмен возможен как в направлении внутреннего содержимого клетки (например, питание), так и наружу (например, выделение).
- Структурная. Формирует устойчивую опору для многих клеточных элементов, путем различных фиксационных элементов (микротрубочек, микрофиламентов и т.д.).
- и много-много других!
