Ты просто просто пушка малышка безделушка любимая игрушка ты просто просто пушка

ответ:Қазақ болмысын бүкіл жан дүниесімен қоса өнердің қай түрі қопара, қотара айшықтап бейнелей алады десек, ең алдымен күйді айтар едік.

Күй – құдірет, күй – кие!

Қазақ болмысын бүкіл жан дүниесімен қоса өнердің қай түрі қопара, қотара айшықтап бейнелей алады десек, ең алдымен күйді айтар едік.

Egemen Qazaqstan

Бастап бірінші айтушы біз емес, бұл өзі әлімсақтан бері айтылып келе жатқан, белгілі жай, елдің санасына әбден сіңген әңгіме. Әлімсақтан дейтін себебіміз, замана зарлығы. Мағжан ақынның толғамалы найзадай толғанысты жырларына жүгінсек, күй атасы, шерлі һәм шерменде Қорқыт та жан жұмбағын шешпек болып, шеше алмай қиналған кездерінде қолындағы қара қобызынан, содан шыққан, сай-сүйекті сырқыратқан салқар да шалқар сарыннан жұбаныш тапқан ғой.

Қазтуған жырау «Кетбұқадай би­лер­ден кеңес сұрар күн қайда?!» деп жел­піне тебіренуі де тегін емес. Сол Кетбұқа абыз Дешті Қыпшақты жайлаған қалың қауым халқының атынан Шыңғыс қағандай қаһарлы хандарға келелі кеңесін қоңыр домбыраның сырлы күйімен айтқан, ұлы Жошының өлімін де айбатты әміршіге күймен естірткен. Сонда бабаларымыздың орнына жазаны домбыра тартқан. Тәңірім сөйтіп дом­быраға әу бастан-ақ қазақтың тілі болу­ды, қазақтың үні болуды еншілеп сый­лаған екен. Ендеше, күй өнері қазаққа Тәңір­дің тартқан ерекше пешенелі сыйы екендігі де еш шүбәсіз.

Олай болса, 2014 жылы ықылым замандардан бері жер-жаһан танып, бірегей құбылыс ретінде мойындалып келген қазақтың қасиетті киіз үйімен қоса халқымыздың қалтқысыз қастер тұтқан күй өнерінің де ЮНЕСКО-ның материалдық емес мәдени мұралар тізіміне еніп, бүкіл адамзаттың асыл қазы­на­ларының қатарына қосылуы тиесілі сы­бағамыз, заңды жазмышымыз, лайық­ты мерейіміз екеніне сөз бар ма! Осы киелі күйімізге ілесе бұл қатарды соны­мен рухтас суырыпсалма айтыс, Нау­рыз мейрамы, қазақ күресі, құсбе­гілік пен саятшылық толықтырды, қау­малай қоршап күйді төбелеріне көтер­ді. Осындай жауһар қатарда, әсіресе күй қа­зақ­тың елдігінің көрінісіндей атойлап, ха­лық­тың өр рухын әйгілеп тұрған жоқ па! Бұл да бізге Тәуелсіздік тарту еткен зор жетістік екені ақиқат.

Күйдің тәңірлік сипаты жайындағы әңгімені тірілте түсейік. Түркі дүниесінің асылдарын түптеп түгендеуші атақты Махмұд Қашғари өзінің түпнұсқада «Диуани-лұғат-ат-түрк» деп аталатын түркі тектес сөздерінің жинағында «күй» сөзінің көне түркідегі «көк» сөзінен шыққандығын, тәңір мағынасындағы «көкпен» көгендес, тамырлас, түптес екендігін ізерлеп айтыпты. Бұл айқындаманы қазақтың тіл ғылымының көгентүбіндегі марғасқа Құдайберген Жұбанов пен қазақтың күй ілімінің ілкі бастауындағы ізашар академик Ах­мет Жұбанов бар ықыласымен қол­дап қуаттайды. Ал «Ақаң» деген әзиз атқа лайықты тағы бір абзалымыз, «Күй шежіре», «Қазақтың күй өнері» атты іргелі еңбектер тудырған Ақселеу Сей­дім­бек бұл айғақты болжамды одан әрі түбір­леп тексеріп, байыпты тұжырым жа­сай­ды. Күй деп басталатын қай сөзіңіз де сезіммен астасып жатады. Сол сөз көш­пен­ділердің ең киелі сезімі – тәңір­лік на­ным-сеніммен ұштасып жатады. Демек, «күй» деген сөз әу бас­та Тә­ңір­лік құбылысты білдірген. Тәңір­дің дыбысы деген мағынамен шендес бол­ғаны аңғарылады» деп күйдің қа­сиет-киесін шығанға шығара, шынайы болмыс-бітімін айғақтай көрсетіп асқақ­татады.

Әйгілі әншіміз Роза Рымбаева шыр­қай­тын «Домбыра» әнінде «Күй ойнайды қазағымның қанында, күй ойнайды қазағымның жанында» деп келетін шырайлы жыр жолдары бар емес пе еді. Дәл айтылған. Осы рухты әнді тың­дамаған қазақ кемде-кем болар десек, тыңдаған жамағаттың баршасы осынау сөздердің шындығына ден қойғаны күмәнсіз. Қалай десек те, қазақтың жаны – күйінде. Жанының барлық қатпарлары, қуанышы мен қайғысы, күйініші мен сүйініші, мұң-шері мен шаттығы баяу­лап, толқындап, тасқындап тек домбыра шанағынан төгіледі. Қазақтың мінезі, ерлігі мен өрлігі, сабыр-сабаты да қазақтың өзінің күйлерінде жатыр. Халқымыздың әдет-ғұрпы, дарқандығы мен даналығы, ерке назды сұлулары кейіптелген күйлер ше? Қазақтың ұлан-байтақ даласы, сол даланың табиғаты, Алатауы мен Қаратауы, Сарыарқасы мен Сары өзені, Саржайлауы – бәрі-бәрі қазағымның күйлерінде көрініс тапқан.

«Нағыз қазақ қазақ емес, нағыз қазақ – домбыра» деген Қадыр ақынның терең ақыл-парасатының меңзеп отырғаны да осы емес пе. Тарау-тарау, тармақ-тармақ, желі-желі болып уақытпен бірге үдере көшкен қазақтың мың сан күйлерінде, сайып келгенде, ата қазақтың өзі, оның ата тарихы, елдігі мен береке-бірлігі, ұлттық мерейі мен мәртебелі мемлекеттігі бейнеленген. Өз алдына дербес ел болып, кеудесі биік, еркін отырмаған халықта мұндай кең салалы, ұлағаты зор, асқақ рухты, мұхиттай айдынды, өрелі өнер тумас еді. Байқасаңыз, біздің күйлеріміздің өне бойында тұтаса жүлгеленген қазақтың соқталы тарихы өріліп шығады.

Объяснение:

Здравствуй, милый дедушка!
Спешу передать тебе привет от всей нашей семьи!
Как у тебя дела? Как твое здоровье? Что нового ты можешь рассказать мне? Если вдруг тебе понадобятся новые лекарства, сообщи обязательно.
Недавно у нас в школе проходили концерт и открытый урок, посвященный годам Великой Отечественной войны. Во всех мероприятиях я принимала активное участие: писала сочинение, учила стихи, песни, искала информацию обо всех своих родственниках, которые принимали участие в войне.
А когда в зал зашли совсем старенькие ветераны, опирающиеся на клюку и обвешанные медалями, мне их стало ужасно жаль, хотелось плакать, через силу сдерживала слезы. Слушая рассказы о войне и вспоминая о тебе, я вдруг ощутила страх от мысли, что тебя когда-нибудь не будет на этом свете, и я не успею сказать тебе, что очень сильно люблю тебя!
Я родилась под мирным небом нашей любимой Родины, никогда не слышала воя бомб или грохота канонады. О войне я знаю из книг, из фильмов, из истории, но я уверена, что никакие художественные произведения не смогут передать всего того, что ты пережил в те далекие годы войны ради нашего будущего тебе!
Страшное дело - война, ведь за четыре года она унесла миллионы жизней. Среди них были дети, мои ровесники, а им хотелось жить, радоваться солнцу и мирному небу! Слушая рассказы ветеранов, я ощущала особенно отчетливо, что война - это слезы, потери, смерть, это страдающая от разрывов наша родная земля, израненная и залитая кровью детей своих. Ты всегда мало говорил о том времени… Я понимаю, что тебе его тяжело вспоминать. Но я хочу знать, как это было у тебя. Мне хочется знать о тебе все - и самое страшное и горькое тоже!
Я проклинаю фашизм! Он уничтожил столько жизней во имя идеи одного воспаленного мозга. Мне очень стыдно за сегодняшних «подражателей Гитлеру», скинхедов, неонацистов, не понимающих и не осознающих, что на самом деле скрывает за собой символ свастики. Сейчас совсем другое время по сравнению с временами Великой Отечественной войны, мое поколение взрослеет поздно, но оно должно знать, какой ценой завоевано счастье. Наша задача как молодого поколения – сберечь светлую память о тех, кто отдал жизнь за нас, кто сражался за нашу жизнь.
Приближается великий праздник – День Победы. Это праздник всей нашей семьи. Ты, дедуля, - настоящая легенда и образец для подражания всей нашей молодежи! Ты не зря перетерпел, пережил, перенес все эти суровые годы. Я горжусь всеми людьми, которые так мужественно защищали мою Родину, воевали за мирное небо над головой и отважно рвались в бой во имя будущего.
В конце своего письма я хочу поблагодарить тебя за то, что ты воевал за меня. Стране нужны такие, как ты.
Хочу пожелать тебе огромного здоровья и благополучия. Дедулечка, живи долго-долго! Ты очень нужен мне! Я обещаю хорошо учиться и никогда не огорчать тебя. Жди меня на каникулы, я по тебе очень соскучилась! Мне о многом хочется спросить у тебя. Дедулечка, я горжусь тобой!

Твоя внучка