Бәріңе!
Бәріңе!
Бәріңе!
Жасыңа да кәріңе!
Кімге қан керек?
Ішуге емес, дәріге...
Мен - донормын.
Шипа болар қаным бар.
Қабылдаңдар,алындар.
Менің жылы қанымның
Қасиетін таныңдар.
Жоқ!
Ақшаға сатпаймын!
Аурулар алдында,
Борышымды ақтаймын.
Өмір беріп өзгеге,
Өмірімді сақтаймын!
Мен - донормын.
Таза қан.
Сақ боласыз жазадан,
Сақ боласыз мазадан,
Қабылдаңыз?!
Көп берем де, аз алам,
Сіздегі сансыз түтікпен
Менің қаным өтеді,
Маған сол да жетеді!
Сіздегі жылы жүректе
Менің қаным соғады.
Маған сол да болады!
Сіздің мидың, біздің қан
Болып жатса қорегі.
Басқаның не керегі?!
Бәріңе!
Бәріңе!
Бәріңе!
Жасыңа да, кәріңе!
Кімге қан керек?
Кімге қан керек?
Кімге қан керек?
Ішуге емес!
Дәріге!..
Роман и Егор звонари в монастыре,который Пётр посещает во время путешествия "по жизни",испытания,которое он проходит на пути к моральному выздоровлению.Роман-добрый и открытый человек,он ослеп в семь лет.Его воспоминая-это мать и свет солнца,который он сохранил в своё сердце.Егор любит детей,балует их людям.Он не обижен на мир,а наоборот,смиренно воспринимает всё происходящее и несёт "свой крест" в согласии с самим собой и другими людьми,он духовно свободен и воспринимает жизнь,как она есть,радуясь мелочам.
Объяснение:
