Bobom va buvim doimo menga
ko'p narsalarni o'rgatishadi. Kuni kecha esa men ulardan iymon haqida so'rab bildim. Iymon —til bilan iqror qilmoq va dil bilan tasdiqlamoq, degani ekan. Halollik, hayo-andisha, shirinso'zlik kabi yaxshi fazilatlar iymonli insonning
sifatlaridan ekan. Bobom: "Sen
ulg'ayib iymoni pok, qalbi toza
inson bo'lasan", dedilar. Buvim esa: "Iymonli insonlar doimo rost gapiradilar", dedilar. Shu sababli ham iymonli insonlarga ishonch kuchli ekan. Mening xulq-atvorim yaxshi ekanligini aytishdi. Buvim va bobom menga salom berishni odat
qilish kerakligini doim uqtirishadi. Bu ham iymonli insonnig sifatlaridan biri ekan. Men doimo kattalarga va tengdoshlarimga salom beraman. Men iymon bilan
birgaman. Iymon men bilandir. Men mo'minman, iymon mening sifatim.
1)Barcha yaxshi va yomon ishlarimiz tilga bog'liq. Barcha aytadigan gaplarimizning boshi tilimiz orqali ifoda etiladi.
2) Yaxshi odam fikrli bo'lganligi sababli o'ylab gapiradi. Yomon inson mulohazasiz bo'ladi, shuning uchun tez be'mani ishlarni, so'zlarni qilib qo'yadi.
3) To'g'ri inson to'g'ri bo'lganligi uchun ishlari ham to'g'ri bo'ladi. Egri inson esa aksi.
4)Yolg'on eshitgandan, rost achchiq bo'lsa ham uni eshitgan yaxshiroq.
5)Aqlsiz insonlar doimo o'ylamay ish qilganliklari uchun, birovni ayblayveradilar. Aqlli insonlar esa aksi.
6)Kattanlarni hurmat qilish zarur. Kichiklarga izzatda bo'lish kerak.
7)Yaxshi inson doimo yaxshi ishlari qoladi. Bu — uning qoldirgan bog'i bo'ladi. Yomon insondan faqat yomon ishlar qoladi. Bu — dog'dir.
