3-mashq. Berilgan qoʻshma va sodda gaplarni o'qing. Mazmunan mos keladiganlarni topib, juftlab ko'chiring. Shunday zamon keldiki, har bir kishi oʻz intilishi bilan baxt topa oladi. Kimning soʻzi to'g'ri bo'lsa, oʻzi ham toʻgʻri bo'ladi. Kitobxonlik ommaviy tus olgan mamlakatning kelajagi porloq boʻladi. Soʻzi toʻgʻri odamning ishi ham toʻgʻri bo'ladi. Qaysi mamlakatda kitobxonlik ommaviy tus olsa, o'sha mamlakatning kelajagi porloq boʻladi.

Адамның немесе сенікі

Адамның қалаған нәрсеге қол жеткізе алмауының себебі көбінесе жағдайлар емес, сонымен қатар мүмкіндіктерімізден толықтай пайда көруге кедергі жасайтын ішкі сеніміміз.Адамның мүмкіндіктері іс жүзінде шектеусіз.Ия,сіз өзіңіз қалаған нәрсеге ие бола аласыз:денсаулық, бақыт,мансап және т.б

Біздің қабілеттеріміз қайда жасырулы? Әрқайсымыздың ішімізде деп ойлаймын.Бұл - біздің миымыз. Ғалымдар дәлелдегендей,тіпті ең танымал ойшылдар оны 25% ғана пайдаланады екен.Қалған 75% қолданылмайды.Миымыздың көп қорын қолдану мүмкіндігі бізге не береді? Сіз таңқаларсыз, бірақ бұл адамды құдіретті етеді.

Миымыз біздің ойлау процестерімізді басқарғандықтан,мұнда әртүрлі деструктивті ойлар мен теріс көзқарастар болады.Және бұл дегеніміз,біз ішінен өзіміз қалаған нәрсеге жету мүмкіндігінен айырылып, өзіміз қалаған адам болуға кедергі жасаймыз.Біздің миымызда: "Мен ешқашан істей алмаймын ...","мен жеткілікті түрде жақсы емеспін...» және тағы басқалар сияқты ойлар бар. Бірақ тәжірибе көрсеткендей адам осындай күмәндардан айрылса,өзіның биікке қалай көтерілгенін де байқамай қалады.Бұған мысал ретінде, Гиннестің рекордтар кітабындағы көптеген атақты адамдардың іс-әрекеті.Өткен ғасырда өмір кешкен Трояны ашқан ғалым Шлиман 22 тілді білген екен. Моцарт 5 жасында симфония жазса,тас керең Бетховен өлмес классикалық музыкалық шығармалар қалдырды.Олардың құпиясы қарапайым:олар өздерінің қабілеттеріне күмәнданбаған.

Және бұл адамның физикалық қабілеттеріне де қатысты.Көпшілігіміз ауыр машина көтеру үшін жеткілікті физикалық күш сезінбейміз.Бірақ дөңгелектің астына түсіп қалған балаларды құтқаруға тырысатын аналар ауыр автомобильдерді өз күштерімен көтерген жағдайлар бар.Олар күнделікті өмірде бұны ешқашан істей алмаған еді,бірақ стресстік жағдайында баламды құтқарам деген оймен олардың барлық шектеулі көзқарастары жойылып кеткен.Осындай мысалдар өмірде өте көп.

Қорытындылай келе,біздің санамыздағы шектеулерді өзге емес,өзіміз орнатамыз.Біз өзімізді жеткіліксіз талантты, табысты,күшті, бақытты деп санамаймыз.Осындай кедергілермен күресуге,оларды керісінше ауыстыруға және осылайша қажетсіз кедергілерді жоюға болады. Біз өзімізді өзіміз ғана жаратамыз және біздің болашағымыз тек өзімізге байланысты.

Хозяйственное лицо города определяло посадское население. По роду занятий оно делилось на торговых, ремесленных и работных людей; а по экономическому состоянию — на «молодших», «середних» и «лучших». Эти термины не имели никакого отношения к возрасту или к личным качествам горожанина. Различие наблюдалось уже в именах посадских людей. «Молодшие», как правило, в официальных документах писались уничижительными именами: Васька, Ивашка, Федка, с кличками, которые чаще всего были связаны с занятием или внешним видом «молодшего» человека: Первушка Квасник, Мина прозвищем Резвая Кобылка. «Середние» писались полным именем с прибавлением имени отца: Гаврила Тимофеев, Богдан Николаев. «Лучшие» часто писались полным именем, нередко с прибавлением «сын такого-то»: Фома Семёнов сын Голубков, Дмитрий Борисов сын Панкратов. Так личное имя свидетельствовало о статусе человека, его положении в обществе.
Жители посада объединялись в общину. Её главной задачей было распределение повинностей и платежей — посадского тягла (разновидности государева тягла). «Молодшие» и «середние» люди пытались возложить основную тяжесть тягла на «лучших», «лучшие» — на «молодших». Из-за этого внутри общин нередко случались столкновения, в иные моменты перерастающие в настоящий бунт. Однако, как ни остры были трения внутри общины, они прекращались, едва речь заходила об опасности извне. Появление людей пришлых, способных составить конкуренцию, потеснить местных торговцев и ремесленников, побуждало всю общину действовать заодно. Сплочённо мог выступить город и против общих обидчиков — городовых воевод и приказных людей. Подобно «служилому городу» — объединению дворян в границах уезда — посадская община выступала формой сословной организации торгово-ремесленного населения города. Демонстрируя силу и сплочённость, община заставляла считаться с собой не только местную, но и центральную власть.