Девчата.
муз. - А. Пахмутова
сл. - М.Матусовский
Хорошие девчата, заветные подруги,
Приветливые лица, огоньки весёлых глаз!..
Лишь мы затянем песню, как все скворцы в округе
Голосами своими поддерживают нас.
Судьбе своей навстречу идём мы без оглядки,
Куда нас ни пошлёте, мы везде найдём друзей.
На целине далёкой - в бараке и в палатке,
Всюду с нашим приходом становится светлей.
То поднимаясь в гору, то опускаясь круто,
Лежит дорога наша и не видно ей конца.
И вам всегда в нелёгкую минуту
Наши верные руки и девичьи сердца.
И рано на рассвете, и после трудной смены
Весёлые запевки в нашей комнате звучат.
Скажите нам, ребята, скажите откровенно :
Было б скучно, наверно, на свете без девчат?!
Подробнее на Кино-Театр.РУ https://www.kino-teatr.ru/kino/movie/sov/1699/song/
Объяснение:
Әйтелмәгән васыять” әсәренең төп герое – Акъәби. Аның чын исеме Акбикә була. Кыз чагында аны Аксылу дип, кияүгә чыккач – Аккилен дип, аннары Акҗиңгә дип, ә картайгач Акъәби дип йөртәләр. Аның бөтен гомере Юлкотлы авылы халкы күз алдында үткән. Ул гомере буе ак, пакъ күңелле булган. Шуңа күрә авыл халкы аңа җисеменә хас матур исем биргән.
Аларның гаиләсе Юлкотлыда гади генә гомер кичерә. Карты белән бергә дүрт бала тәрбияләп үстерәләр. Акъәби – иң кешелекле, иң шәфкатьле, бала җанлы ана, ирне ир итеп тоткан, балаларына ихлас күңелдән тәрбия биргән, хезмәт сөючән кеше. Ул гомере буе хәләл көче белән яшәгән. Балаларын илгә файдалы, укымышлы итеп үстерергә тырышкан, ире белән дус һәм тату яшәгәннәр. Авыл мәктәбен тәмамлагач, балаларның дүртесе дә шәһәргә китеп төпләнә. Карты исән чакта, Акъәби ялгызлыкны сизми. Әмма карты үлеп киткәч, ул бер ялгызы кала. “Әй, гомерләр, - дип офтана Акъәби. Ә бит барысы да бергә булганда ничек яхшы иде. ”
