Ці можна сцвярджаць, што верш, нават калі ён не мае строгага рытму і рыфмы, вызначаецца гранічнай сцісласцю ў выказванні думкі, шырокім ужываннем метафарычных

Верш утрымлівае ў сабе ёмкія, кароткія афарыстычныя выказванні:

“...Дрэвы паміраюць, Калі перастаюць пазнаваць Змены года”

“Зямля — калі перастае Радзіць хлеб I быць калыскай песняў;

Чалавек — калі страчвае здольнасць Здзіўляцца і захапляцца Жыццём.”

У гэтых радках няма рыфмы, але словы звонам адгукваюцца ў сэрцы, а глыбокія і адначасова кароткія па форме выказванні ўтрымліваюць у сабе філасоўскі сэнс, мудрасць існавання.