Скаляр (лат. сцаларіс — баспалдақты) — әр мәні бір ғана (нақты) санмен өрнектеле алатын шама. Скаляр үлгілілері ретінде ұзындық, аудан, уақыт, масса, тығыздық, температураны, т.б. келтіруге болады. “Скаляр” терминін 1843 ж. У.Гамильтон (1805 — 1865) енгізген. “Скаляр” термині векторлық есептеулерде қолданылады.
Абстрактты алгебрада — негізгі өріс элементі (мысалы, нақты сандар немесе комплекс сандар өрісі).
Тензорлық есептеулерде — валенттік тензоры (0,0), координаттар жүйесі базисын ауытырғанда өзгермейді.
Объяснение:
Магни́тный пото́к — поток вектора магнитной индукции {\displaystyle \mathbf {B} }\mathbf {B} через некоторую поверхность. Для бесконечно малого участка равен произведению модуля {\displaystyle |\mathbf {B} |}{\displaystyle |\mathbf {B} |} на площадь участка {\displaystyle {\rm {{d}S}}}{\displaystyle {\rm {{d}S}}} и косинус угла {\displaystyle \alpha }\alpha между {\displaystyle \mathbf {B} }\mathbf {B} и нормалью {\displaystyle \mathbf {n} }\mathbf {n} к плоскости участка. Для поверхности конечных размеров находится как сумма (интеграл) по её малым фрагментам. Стандартное обозначение — {\displaystyle \Phi }\Phi .
