Табиғат зоналары - Табиғат зоналарын ең негізгі сыртқы факторлар қалыптастырады. Олар көп жағдайда күн жылуының таралуына (яғни географиялық ендікке) тәуелді. Тағы бір фактор - аумақтың ылғалдылығының әртүрлілігі. Жылу мен ылғалдың арақатынасы нәтижесінде әр түрлі табиғи зоналар пайда болады. Мәселен, аумаққа күн жылуы көп түссе, оның біраз ылғалдылығы жеткіліксіз (К=0,3) болса, онда шөлді аймақтар пайда болады. Әрбір зона өзіне тән климатымен, топырағымен, өсімдік және жануарлар дүниесімен ерекшеленеді. Кейде бір зонаның ішінде басқа зоналарға ұқсас жеке үлескілер де кездеседі.
Қазақстанның жазық бөлігінде солтүстіктен оңтүстікке қарай бірте-бірте орманды дала, дала, шөлейт және шөл зоналары ауысып отырады. Сонымен бірге бұл зоналарда топырақ және өсімдік жамылғысы батыстан шығысқа қарай да өзгереді. Оның себебі осы бағытта климаттың континенттігі артады. Республиканың биік таулы аудандарында зоналар биіктікке байланысты (зоналар немесе биіктік белдеулер) ауысып отырады. [1]
1. Ф. Дрейк (1545-1596)
Открыл пролив между Антарктидой и Южной Америкой, который назвал проливом Дрейка.
Мне он интересен тем, что совершил второе в истории кругосветное плавание.
2. В. Баренц (1550-1597)
Искал пролив на Северо-Востоке и открыл Баренцево море.
Мне запомнилось, что началась арктическая зима. Баренц и его команда ждали весны, а корабль под натиском льдов медленно разрушался.
3. А. Тасман (1603-1659)
Первым достиг Тасмании, Новой Зеландии, Тонги и Фиджи.
Мне он интересен тем, что он первым достиг многих земель.
4. Дж. Кук (1728-1779)
Первым достиг Таити и Гавайев.
Мне он интересен тем, что он несколько раз отправлялся в Тихий океан.
5. Р. Пири (1856-1920)
Путешествовал в Гренландию и Центральную Арктику.
Мне он интересен тем, что он официально первый, кто достиг Северного полюса.
