жер бетіндегі табиғи қорлардың, оның ішінде өсімдіктер жамылғысының басты бір типі. Құрамында бір-біріне жақын өскен ағаштың бір немесе бірнеше түрлері бар табиғи кешен. Құрамы мен өсуіне қарай мәңгі жасыл, қылқанды, ақшыл қылқанды, күңгірт қылқанды, жапырақты, ұсақ жапырақты, жалпақ жапырақты, тропиктік, муссондық, мангрлық және т.б. ормандар деп бөледі. Орманның құрылымы ортаның физикалық-географиялық жағдайларына, өсімдіктердің түрлік құрамы мен биологиялық ерекшеліктеріне байланысты болады. Ол топырақ түзілуіне, климатқа, ылғал айналу процесіне және т.б. әсері көп, тропосферамен өзара белсенді әрекетте болады да, оттек пен көміртектің алмасу деңгейін анықтайды (ең ірі орманды аймақтар атмосферадағы оттектің шамамен 50%-ын "өндейді"). Құрлықтың 27%-ынан астамын алып жатқан орман — географиялық ландшафт элементі. Орманда ағаш, бұта, шөптесін өсімдіктер, мүк, қына, т.б. өседі.[1][2]
Азия – самая большая часть света. Ее площадь около 43,4 млн км2, или около 30 % всей суши земного шара. Азия значительно вытянута с севера на юг, от мыса Челюскин на полуострове Таймыр до мыса Пиай, что на полуострове Малакка. Это обусловило наличие здесь всех географических поясов северного полушария и четкое проявление географической зональности. Очень вытянута территория Азии и с запада на восток. Крайняя ее восточная точка – мыс Дежнева – на Чукотском полуострове, а западная – мыс Баба – на полуострове Малая Азия.
Только на западе Азия имеет сухопутные границы с Европой и только Суэцкий канал на одноименном перешейке отделяет ее от Африки. Большая же часть территории выходит непосредственно к океанам. Азия – единственная часть света, которая омывается водами всех четырех океанов.
так вот
