На сегодняшний день Россия занимает довольно скромную позицию в МРТ. Это связано с тем, что ее полноправное включение в систему международного разделения труда, произошло в начале девяностых годов и характеризовалось крайне негативным сценарием.
Певцов Е.Д. дает следующее обоснование такой позиции России:
- в международной торговле основное место занимают готовые изделия и услуги, базирующиеся на высоких технологиях, а большая доля в структуре российского экспорта – это топливо, сырье и продукция «первого передела»;
- при нынешнем характере хозяйственных связей с внешним миром отечественные производители по существу остаются вне сферы международного промышленного и инвестиционного сотрудничества: они не имеют прочных кооперационных связей с зарубежными партнерами, не включены в интернациональные воспроизводственные цепочки.
По степени интенсивности участия в международном разделении труда (отношение доли в мировом экспорте товаров и услуг к доле в мировом паритетном ВВП) Россия сегодня превосходит Индию, странами Латинской Америки и находится примерно на одном уровне с США.
Рябенко В.В. отмечает, что модель внешнеэкономических связей России является преимущественно торговой, а не производственно-инвестиционной. Ее специализация в системе мирохозяйственных связей носит сырьевой характер. Это свидетельствует о периферийной позиции России и соответственно об ее неполной включенности в мировую геоэкономическую систему. Таким образом, Россия практически не участвует в создании и перераспределении мирового дохода, который формируется в рамках этой системы. Кроме того, отечественный корпоративный сектор еще не сформировался настолько, чтобы эффективно участвовать в мировой не сырьевой торговле. И главная проблема здесь – это отсутствие поддержки на внешних рынках со стороны государства. Также не следует забывать о политической составляющей развития экономических взаимоотношений с зарубежными странами. Политические споры и недопонимания мешают экономической интеграции нашей страны в мировое хозяйство. Как то так
Объяснение:
Жер көлемі жағынан әлем елдерінің ішінде 9-ыншы орын алады (2 724 900 км²). Батысында Еділдің төменгі ағысынан, шығысында Алтай тауларының етегіне дейін 3000 км-ге, солтүстіктегі Батыс-Сібір жазығынан, оңтүстіктегі Қызылқұм шөлі мен Тянь-Шань тау жүйесіне 1 600 км-ге созылып жатыр. Қазақстан Каспий теңізі арқылы Әзірбайжан, Иран елдеріне, Еділ өзені және Еділ-Дон каналы арқылы Азов және Қара теңіздерге шыға алады. Мұхитқа тікелей шыға алмайтын мемлекеттердің ішінде Қазақстан - ең үлкені.
Бес мемлекетпен көршілес, солтүстігінде Ресеймен — 6 467 км, оңтүстігінде — Түрікменстан — 380 км, Өзбекстан — 2 300 км және Қырғызстан — 980 км, ал шығысында — Қытаймен — 1 460 км шектеседі. Жалпы құрлық шекарасының ұзындығы — 13392,6 км[1]. Батыста Каспий теңізімен, оңтүстікте Арал теңізімен шайылады.
Қазақстан Республикасының аумағы Еділ өзені алабынан шығысында Алтай тауы шыңдарына дейін, Батыс Сібір жазығынан (Солтүстік Қазақстан жазығы) оңтүстігінде Тянь-Шань тауына дейін созылып жатыр. Аумағының 10%-ы биік таулы өңірлер, қалған бөлігі ойпат, жазық, үстірт, қырат жерлер. Қазақстанның ең биік жері – Хантәңірі шыңы (6995 м). Ол Тянь-Шань тау жүйесінде орналасқан. Каспий теңізінің шығыс жағалауында елдің ең төмен жері Қарақия (Қаракие) ойысы теңіз деңгейінен 132 м төмен орналасқан.
Қазақстан кен байлықтарының қоры мен әр алуандығы жағынан жер шарындағы ең бай аймақтардың бірі саналады. Қазақстанда 200-дей мұнай және газ орындары анықталған. Оның негізгі бөлігі (80%-ы) Каспий маңында шоғырланған. Республикада 200-ге жуық көмір кен орындары барланған. Ең ірі көмірлі алаптар Орталық Қазақстанда орналасқан. Қазақстанда қара металл кентастарының бір мыңнан аса орны табылған. Олар республиканың барлық жерінде дерлік кездеседі. Елімізде түсті металдардың ірі базасы қалыптасқан. Олардың ішінде жетекші орынды мырыш, қорғасын, мыс кендері алады. Олар, негізінен, Шығыс Қазақстан мен Орталық Қазақстанда шоғырланған. Қазақстан сирек кездесетін металдарға бай өлке. Елімізде алтын мен күміс өндіру ежелден жолға қойылған. Нақтыланған алтын қоры жағынан Қазақстан әлемдегі жетекші ондыққа кіреді және күміс өндіру көлемі бойынша Азияда 1-орын алады. Елімізде 100-ден астам барланған уран кендері бар.
