Объяснение:
Русско-польская война 1654—1667 (Тринадцатилетняя война) — военный конфликт между Россией и Речью Посполитой за возвращение утерянных Россией в Смутное время территорий, а также за контроль над землями современных Белоруссии и Украины. Началась в 1654 году после решения Земского собора от 1 октября 1653 года о принятии в российское подданство Войска Запорожского городами их и землями», после неоднократных гетмана Богдана Хмельницкого.
Благополучный для России первый этап войны, в результате которого царские и запорожские войска продвинулись далеко на запад, почти осуществил давнюю задачу русских властей — объединение всех восточнославянских земель вокруг Москвы и восстановление Древнерусского государства в его прежних границах.
Вторжение Швеции в Речь Посполитую и шведско-литовская уния привели к заключению Россией временного Виленского перемирия с Речью Посполитой и началу русско-шведской войны 1656—1658. После смерти Хмельницкого часть казацкой старшины в обмен на обещания привилегий перешла на сторону Речи Посполитой, из-за чего Гетманщина раскололась и погрузилась в гражданскую войну (вошедшую в историю под названием Руина), а боевые действия между русской и польско-литовской армиями возобновились. Успешное польско-литовское контрнаступление 1660—1661 годов захлебнулось в 1663 году в походе на Левобережную Украину. Война закончилась в 1667 году подписанием ослабленными сторонами Андрусовского перемирия, которое юридически закрепило сложившийся в ходе Руины раскол Гетманщины по Днепру. Наряду с Левобережной Украиной и Киевом за Россией официально закреплялись Смоленщина и Брянщина, утраченные ей по Деулинскому перемирию 1618 года.
Көш, көшу – бір мекеннен екінші орынға қоныс аударуы. Науқанды жыл мезгілдеріне орай көктеуге, жайлауға, күздеуге, қыстауға көшу деп атайды. Дәстүрлі қазақ тұрмысында Көшу, сән-салтанатымен ұйымдастырылған.
Ауыл көші – жыл маусымына және шаруашылық жағдайына сәйкес баспана мен дүние-мүлкін көліктерге ар- тып, төрт түлік малын айдап белгілі бір орынға бет түзеген ауыл. Жыл маусымдарына қарай жүрілетін көштердің ішіндегі ең тартымдысы – жайлауға көшу.
Қыз көші. Ұзатылып бара жатқан қыздың жасау- жабдығын артқан К.-ті төркінінен алыстағанша қыз көші деп аталады.
Келіншек көші. Ал шығарып салушылар қоштасып кері қайтқан соң шартты түрде келіншек көші деп аталады. Он- дай көштің барар жері алыс болса көшті қорғаушы сайлауыт жігіттер ере жүреді .
Ерулеп көшу – жол-жөнекей бірнеше күн аялдап, мал мен жанды тынықтырып алу жолымен көшу тәсілі.
Үдере көшу – тез жиналып, суыт аттану және қажет болғанда «қомды шешіп, теңді шешпей» аялдау жолымен жалғаса беретін көшу жолы. Бейбіт жағдайда үдері көшу тәсілі алысқа бағытталған көштің қолайсыз аймақты көктей өтуі кезінде қолданылған. Өйткені қар суы кетпей тұрып Бетпақдала, Мойынқұм, Борсық құмы, Маңғыстау, Үстірт, Атырау маңы ойпаты, Қызылқұм сияқты табиғаты қолайсыз аумақты басып өту үлкен ұйымдастырушылық шеберлікті талап етеді. Қазақтың көшпелі қоғамын зерттеуге өшпес үлес қосқан профессор С.Толыбеков түс ауғаннан соң басталған көшті үдере көш ретінде қарастырды.
Тасымалдап көшу. Көшуге көлік жетіспеген жағдайда тасымал тәсілмен көшеді. Оның мәні ауылдың бір бөлігі күнделікті тұтынбайтын артық жүктерін барар жерге күнібұрын апарып тастап, ертеңінде баспаналарды таси- ды. Мұны кейбір өңірде жүк салып көшу деп те атайды. Мал жұттан шыққан жылдары көлік тапшылығы айқын сезілетіндіктен, ауылдың бір бөлігі алдымен көшкен соң арттағы малшы, қосшы, жарлыларға көлік жіберіп көшірді. Мұндай, бөлініп көшу де тасымал көш түріне жатады
Объяснение:
