Первая буржуазно-демократическая революция в России дала толчок политическому пробуждению трудящихся Казахстана, развитию в крае национально-освободительного, рабочего, аграрного и других форм движения против колониального, социального и других видов угнетения. Отношение различных слоев населения края к событиям 1905-1907 гг. в России было неоднозначным. Из-за низкого уровня экономического, социального и политического развития края по сравнению с другими несколько шире развивалось рабочее движение поднявшееся в годы революции на качественно новую ступень. В нем принимали активное участие промышленные и городские рабочие.
В июле 1917 г. в Оренбурге состоялся Первый Всеказахский съезд, на котором рассматривались вопросы государственного управления, автономии, участия в Учредительном собрании, образования политической партии, земельный, о народной милиции, образовании, суде и другие вопросы. Главным решением съезда было: отстаивать право казахов на территориально-национальную автономию в составе «демократической, парламентской и федеративной Российской республики». Знаменательной вехой на съезде было то, что на съезде был решен вопрос об образовании партии «Алаш».
Араб қолбасшысы Кутейб ибн Мүслім әскері Қазақстанның оңтүстігіне 714 жылы қарулы күшпен басып кірді. Қазақстан тұрғындарының исламдануы осы кезден басталады. Осы кезде Мауеренахрдағы бауырластарына үнемі қол ұшын беріп отыратын Түркеш қағанаты Орта Азиядағы арабтардың жаулап алған жерлеріне үлкен қауіп төндірді, себебі олар Шаш (Ташкент) пен Ферғананың, Самарқант пен Бұхараның автохтонды тұрғындарын қолдап отыру үшін әскер жіберіп отырды. Арабтардың Испиджабқа (Сайрам) жоғарғы түркештердің қолбасшысы Әбу Мырзақым (Сүзеген) қаған араб экспанциясына сәтті тойтарыс беріп бірнеше рет жеңді. Басында арабтар Оңтүстік Қазақстаннан кетуге мәжбүр болды. 737 ж. қарай түркеш атты әскерінің көмегімен Мауереннахр әскері жерлерін араб секілді шетелдіктерден тазартты. Бірақ таққа талас барысында Сүзегеннің өлтірілуі Түркеш мемлекетін әлсіретті, сол себепті арабтың аймақ бастығы Наср ибн Сейяр осы жылдан бастап қайтадан Орта Азиядағы араб билігін қалпына келтіре бастады.
