На дворе — зима. Стоит чудесный солнечный день. На небе ни облачка. Снег, который шел всю ночь, покрыл землю, дома, машины белым пушистым покрывалом. Деревья стоят в тяжелых белых шапках, и изредка с верхушек срывается вниз снежная пыль.
На снегу, как на белом листе, четко выписаны иероглифы птичьих следов. Воробьи у дома дерутся из-за корочки хлеба — им нелегко отыскать еду под белым одеялом.
Солнце высоко. Его лучи превращают заснеженную дорогу в сверкающую россыпь алмазов. Пройтись по этой царской тропе хочется каждому.
Между деревьев ребята пытаются слепить снеговика, но у них ничего не получается. Дело в том, что на улице мороз, и снег в такие дни становится сыпучим и хрустко скрипит под ногами при ходьбе. На горке — веселое гулянье. Слышны визги и крики, катятся вниз разноцветные санки, а на них — девчонки и мальчишки. Кто-то полил склон с одной стороны водой, и теперь сверкающая ледяная полоса ждет желающих прокатиться. Таких храбрецов — хоть отбавляй
Орталық Қазақстан өңірі өзінің табиғи географиялық жағдайы мен орналасуына байланысты ежелгі қазақ тарихында ерекше орын алады. Археологиялық зерттеулердің нәтижесінде бұл аймақты ежелден алғашқы адамдардың мекендегені анықталған. Бұл уакыт тарихи дәуірлеу бойынша б.з.б. 5-3 ғ-лар аралығы. Олар негізінен терімшілікпен, аңшылықпен, сонымен қатар балықшылықпен де косымша айналысқан. 15-25 адамнан тұратын алғашқы адамдар қауымдық тобырларды құрады, Қазақстан аумағында өмір сүрген алғашқы адамдар патекантроптың замандастары еді. Олар отты пайдалануды, мамонт сүйегінен, мал терісінен карапайым үй салуды үйренді.
