Ғылыми-техникалық революция (ҒТР) деп атаған құбылыс ғылымды қоғамдық өндірістің жетекші даму факторына айналдыру негізінде өндіргіштік күштердің түбегейлі, сапалы қайта құру болып табылады. Ол адамзат тарихында ғылым мен техника пайда болғаннан бері өндіргіш күштерді ұдайы жетілдіруге себепші болған ғылыми-техникалық революция дегеніміз- белгілі бір уақыт аралығында дамудың жаңа сатысына көтерілуге себепші болған сапалық өзгерістердің жедел қарқынмен жүруі. Дүниежүзі аймақтары мен елдердің ҒТР дамуы түрліше деңгейде өтуде. Жоғары дамыған елдерде XX ғасырдың 80-90 жылдардан бастап ҒТР-дің дәстүрлі үлгісінен басқа қазіргі заман тармағы дүниеге келді. Дәстүрлі ҒТР өндіріс пен адамзаттың жаңа тауарларға, технологиялар мен қызмет түрлеріне деген сұранысын қамтамасыз етеді. Жаңа үлгінің басты мақсаты дәстүрлі ҒТР-дің дәстүрлі үлгісінен басқа қазіргі заманғы тармағы дүниеге келді. Дәстүрлі ҒТР өндіріс пен адамзаттың жаңа тауарларға, технология мен қызмет түрлеріне деген сұраныс қамтамасы етеді. Жаңа үлгінің басты мақсаты дәстүрлі ҒТР-дің адамның өмір сүру ортасы мен денсаулығына тигізетін кері әсерінің орнын толтыру немесе жою болып табылады. Адам өмірін қорғауға бағытталған бұл шаралар өте мол қаржыны қажет өте мол қаржыны қажет еткендіктен, таралу ауқымы бірнеше елдің аумағынан аспай отыр.
ответ:Мигель де Сервантес (родился 29 сентября 1547 года, Алькала-де-Энарес , Испания - умер 22 апреля 1616 года, Мадрид) - испанский романист, драматург и поэт, создатель Дон Кихота (1605, 1615) и самая важная и знаменитая фигура в испанской литературе. Его роман Дон Кихот был переведен полностью или частично на более чем 60 языков.
В то же время, благодаря широкому представлению в искусстве, драме и кино, фигуры Дон Кихота и Санчо Панса, вероятно, знакомы визуально большему количеству людей, чем любые другие воображаемые персонажи в мировой литературе.
Сервантес был великим экспериментатором. Он попробовал свои силы во всех основных литературных жанрах, кроме эпопеи.
Один из главных принципов « Дон Кихота» заключается в том, что художественная литература и историческая правда часто неразличимы, поскольку оба они зависят от восприятия читателя. Подход Сервантеса часто называют «дуалистическим», поскольку он часто предпочитал выражать различные мышления посредством сочетания противоположностей, как, например, Дон Кихот и Санчо Панса.
Также считается, что в своих работах он ищет правдоподобия, восставая против слишком свободного обращения некоторых современных ему драматургов с пространством и временем. Он выступает против большого количества в сюжете разных приключений и нелепостей.
Объяснение:
