Бір күні мен үңгірден ойандым.үңгір жылы жанымда от жанып жатты. Екі ежелгі адам тасқа сурет таңбалар салым бір-бірімен сөйлесіп жатты. Мен орынымнаң тұрып суретке қарадым. Суретте аюды адамдар қуалағын білдіріп тұрды. Мен олардың аңға шышқаның біліп ойланды. Аңға неге шықты? Деп сол кезде есіме келді.қарыны ашқан болар деп ойландым.мен көмек берейін деп едім. Далаға шыға салысымен аюды өлтіралмай жүр екен. Менде өлтіре алмаспын деп. Қауыпсыз аң ға қалай шығуға болатының ойладым. Балық аулауға Күш емес Жылдамдық пен сабыр керек деп өзімнің ең алғашқы құралымды жасадым
