:Ат-әбзелдері – атқа міну және жегу үшін пайдаланатын ер-тұрмандары мен жабдықтары.
Ер-тұрман – салт мінетін ат тұрманының жалпы атауы. Оған ер, тоқым, жүген, ноқта, айыл, өмілдірік, құйысқан, қамшы, тұсамыс, шідер жатады.
Ер – әбзелдің негізгі ағаш тұғыры (бөлігі). Ол екі қастан (алдыңғы және артқы), екі қапталдан, белағаштан тұрады. Қазақы ер, құранды ер, шошақ бас ер, үйрек бас (құсбас) ер, қазық бас ер, қозықұйрық ер сияқты түрлері болады. Рулық белгісіне қарай алтай ер, найман ер, үйсін ер, керей ер, адай ер, қызай ер деп те бөлінеді. Сапасына қарай алтын ер, күміс ер, сондай-ақ еркек және әйел ері де болады. Ағаштан жасалып, тұтас ойылған ерді ойма ер деп атайды.
Өмілдірік – ер кейін кетпес үшін аттың омырауына шеттік арқылы тағылатын, әсемделген, шекетулеген өте сәнді әбзел.
Құйысқан – ер ат мойнына кетпес үшін ат құйрығы астынан екі жамбас үстімен ер шеттігіне жалғасатын күмістелген әбзел.
Айыл (төс айыл, шап айыл) – ер-тоқымды ат арқасына бекітетін қайыс әбзел, тартпа деп те аталады.
Құр айыл – тай, құнан бауырын қиып кетпес үшін ою-өрнекті, түрлі түсті құрдан жасалған айыл.
Қанжыға – бөктерген затты байлау үшін қапталдағы қанжығалыққа бекітілген ұзын таспалар.
Шеттік – өмілдірік пен құйысқанды бекіту үшін қапталдың алдыңғы және арт жағында болатын тесік.
Тоқым – ер астынан келетін, былғарымен қапталып, киізден жасалған әбзел.
Тебінгі – атқа үзеңгі тимес үшін және киім ат терімен бүлінбес үшін тоқымға жалғасатын әбзел.
Терлік – ат арқасына жұмсақ болу үшін тоқым астына салынатын жұқа киіз.
Үзеңгі – жезден, темірден жасалған атқа міну үшін қолданылатын тұрман.
Таралғы – үзеңгіні ерге қосатын қайыс.
Объяснение:
киви бар аххах
Древней Спарте не было присуще - 3. В Спарте были развиты архитектура и искусство.
Объяснение:
Спартанцы, действительно, занимались военным делом и только им. Торговля и земледелие было у них не в почете и этим они не занимались. Спартанцы захватывали других греков, населяющих Лаконию, и заставляли тех заниматься земледелием, отдавая им большую часть своего урожая.
Государственное устройство Спарты, действительно, подразумевало одновременное существование двух царей. И их власть передавалась по наследству.
Спартанские мужчине не обедали дома, так как это запрещалось. Они собирались в группы по 15 человек и ели вместе. Как правило, кушали они одно и тоже: похлебку, овощи, немного сыра, редко - мясо и рыбу.
При этом спартанцы не отдавали никакого значения красоте и архитектуре. Спартанцы не занимались искусством. Единственным их занятием было военное искусство.
