Восстание Хмельницкого (1648-1649 годы)
Причины восстания.
Богдан Хмельницкий был родом из семьи украинского шляхтича и состоял на службе у польского короля, занимая должность командира в войске реестровых казаков, успешно воевал с крымскими татарами и русскими. Поскольку Богдан выучил в молодости латинский и французский языки, король отправлял его с поручениями в Париж. Во время очередной такой отлучки Хмельницкого один из польских шляхтичей разграбил его хутор, десятилетнего сына насмерть засек кнутом, а жену увез с собой.
Начало восстания .
Хмельницкий тщетно искал правосудия у короля. Ничего не добившись, он отправился к казакам в Запорожскую Сечь. Здесь он призвал их к новому восстанию против Польши и был избран гетманом. Найдя поддержку у крымского хана и заключив с ним союз, казаки под руководством Богдана Хмельницкого в 1648 году выступили из Запорожской Сечи. Заполыхали поместья польских панов. Разъяренные казаки жестоко мстили всем без разбора. Гибли и сами паны, и их жены и дети, и евреи, и украинцы, сохранившие верность королю. Большинство украинцев встречали казаков как освободителей и вливались в их войско.
Зборовский мир .
Разбитые поляки в 1649 году заключили с Богданом Хмельницким Зборовский мир. Согласно условиям договора, Украина в составе трех воеводств объявлялась особым государством, но по-прежнему входила в Речь Посполитую. Польский король признавал выбранного казачьего гетмана полусамостоятельным правителем Украины. Ему позволялось расширить реестр запорожского казачьего войска до 40 тысяч человек. Польские паны добились в свою очередь права вернуться в свои владения в Малороссии.
Белоцерковский мир .
Однако вскоре на Украину вторглось новое шляхетское ополчение. Из-за измены крымского хана казаки потерпели поражение, и с Польшей был заключен Белоцерковский мир. В подчинении Богдана Хмельницкого оставалось только одно воеводство из трех, он мог набирать себе войско численностью не более 20 тысяч человек, а польские паны беспрепятственно возвращались на свои земли.
Переяславский договор (1654 год)
Богдан Хмельницкий обратился за к православному русскому царю. Вследствие этого в 1654 году был заключен Переяславский договор. По его решению все территории Украины, находившиеся к востоку от Днепра, переходили под управление России в виде автономии. После этого восстание Хмельницкого переросло в Русско-польскую войну, которая продолжалась с 1654 по 1667 год.
ОКөне дәуірде алғашқы мемлекет құрған халық – египеттіктер. Египет Ніл өзенінің жағасындағы ең бір жоғары өркениетті дамыған мемлекет болды. Египет мемлекетінде билеушілерді, перғауындарды (фараондар) Құдай деп санады. Ал Ра Құдайын Құдайлардың Құдайы деп немесе перғауындар оның ұлы деп санады.
Египет халқының тағы бір ерекшелігі – ажалға қарсы шығуы, өлмей мәңгі жасауға ұмтылуы. Мұндай діни көзқарас тек дінге емес, сонымен қатар мәдени салаларға, саяси экономикаға да үлкен әсерін тигізді. Халықтар мәңгілік өмірді қамтамасыз ету мәселесінде адамның денесін сақтап, тірлікте оған қажет болғанның бәрімен қабірде де қамтамасыз ету керек деп, денені бальзамдап, оны мумияға айналдырып, не болмаса өлген адамның денесіне ұқсас етіп, оның мүсінін жасауын кәсіпке айналдырды. Себебі, өлген адамның денесі сақталса, оның жаны оған қайта оралады деп түсінді. Египет халықтары перғауындардан басқа аруаққа да сенді. Патшалардың, перғауындардың өздері немесе отбасындағы адамдарының бірі өлсе, олардың кұрметіне пирамидалар (мазарлар) салатын болды. Ал ақшалары аз, қатардағы адамдарды матаға орап, көбінесе зираттардың шетіне көмді.
Көне Египет заманында басты Құдай Радан кейін төменгі Құдайлар да болды. Ол Құдайлардың өздеріне арналған жеке қызметтері болды. Мысалы: өлім Құдайы – Осирис. Ол жер астының Құдайы. Құнарлы жер мен аналықтың Құдайы, Осиристің қарындасы әрі әйелі - Исида. Шындық пен тәртіптің Құдайы - Маат және т.б. Осындай көпқұдайлықтың басын қоспақ болған Перғауын Аменхотеп (б.з.б. 1419-1400 жж.) діни реформа жүргізді. Ол көпқұдайлық түсінікті жойып, бір Құдайға сену керек деді. Ол Құдайдың атын Атон деп қойды. Оның арқасында мемлекеттік монотеистік дін құруға әрекет жасады. Онан кейінгі Аменхотеп IV те бірқұдайлық реформаны жалғастырды. Бірақ ол реформадан ештеңе шықпады, оған қарсы көптеген абыздар шығып, бұрынғы ескі Құдайлардың түрлерімен біріктірілді.бъяснение:
