Мезолит (б.з.б. 12-5 мыңжылдықтар дәуірі)-орта тас ғасыр, палеолит пен неолит аралығындағы тас дәуіріне жататын кезең. Бұл кезең аз зерттелген. Бұл терминді 19 ғасырдың 70 жылдарының аяқ кезінде швед ғалымы О.М.Торелль енгізді. Еуропа мезолитті шамамен б.з.б. 9-5 мыңжылдықтарды, Таяу Шығыста ол б.з.б 10-7 мыңжылдықтарды қамтиды. Ғалымдар арасында мезолиттің тарихи-мәдени, хронологиялық шегі жөнінде әртүрлі пікірлер бар. Материалдық мәдениеттің даму тұрғысынан қарағанда мезолит палеолиттің жалғасы болып табылады, бірақ бұл бұл дәуіріде өнім өндірудің алғышарттары қалыптаса бастайды, ол өз кезегінде мезолитті неолит дәуірімен тығыз байланыстыра түседі. Сондықтан бірқатар археологтар бұл термин орнына эпипалеолит (палеолиттен кейінгі), ал кейінгі мезолитке протонеолит сөзін қолданып келді. Кейбіреулері жоғарғы палеолит пен мезолитті қосып миолит деп те атады. Мамандардың көпшілігі тас өңдеу техниасындағы ерекшеліктер арқылы мезолитті басқа дәуірлерден ажыратуға болады деген пікірді ұстанды. Тас құралдарын дайындау мезолитте одан әрі жетіле түсті. Сегмент, трапеция, үшбұрыш түріндегі ұзындығы 1-2 см геометриялық шақпақтас құралдары шыға бастады. Палеолиттен мезолитке көшу ауа райындағы өзгерістерге, ең алдымен, бірнеше мыңжылдықтарға созылған мұз дәуірінің аяқталуына байланысты б.з.б.
Объяснение:
СДЕЛАЙ ОТВЕТ ЛУЧШИМ"Историческая личность - лидер в действиях и поступках!"
Исторической личностью считается тот человек, жизнь или действия которого каким-либо образом заметно повлияли на ход истории. Такие люди навсегда остаются в памяти потомков, не важно при этом, хорошими или разрушительными были их деяния.
Ярким примером исторической личности являлся французский император Наполеон Бонапарт. Он отлично характеризует данное понятие, ведь в годы служения во французской гвардии он был обыкновенным лейтенантом, который ничем не отличался от остальных офицеров.
Однако некоторое время спустя, благодаря многочисленным боевым заслугам он был повышен в должности до командующего Итальянской армии.
Чуть позже он стал императором, и всё это благодаря его лидерскому поведению и поступкам, которые привели к процветанию Французской империи.
Он был настоящим лидером, который превосходил других королей своим умением вести военные походы и командовать армией. Он был уверен в своих силах и его стратегии были настолько сильны, что любую войну он с легкостью выигрывал, оставаясь на вершине своего статуса.
