Сравни андроновскую и бегазы культуру
мне уже завтра дз отдавать ​

Қола дәуірі – адамзат қоғамындағы тарихи-мәдени кезең. Ол қола металлургиясының кең қанат жайып, еңбек құралдары мен қару-жарақ жасауға арналған негізгі материалға айналуымен сипатталады. Бұл кезде неолит дәуірінің мәдениеті дамып, металл игеріле бастады. Негізінен, қола дәуірі мәдениеттері осы металл кендері көп жерлерде дамыды. Мұндай өңірлерде дайындалған қола бұйымдар бірте-бірте іргелес жатқан жерлерге де тарады. А мысты энеолит дәуірінде игерген болатын. Оған қарағанда, қоланың қатты әрі берік болуы құрал-саймандардың сапасын арттырып, еңбек өнімділігін жоғарылата түсті. Қола дәуірінің хронологиялық шегі б.з.б. 4-мыңжылдықтың аяғы мен б.з.б. 1-мыңжылдықтың басын қамтиды. Ежелгі қола құралдары Оңтүстік Иран, Түркия мен Месопотамиядан табылды. Кейінірек олар Мысырға (б.з.б. 4-мыңжылдық аяғы), Үндістанға (б.з.б. 3-мыңжылдық соңы), Қытайға (б.з.б. 2-мыңжылдық ортасы) және Еуропаға, Қазақстанға (б.з.б. 2-мыңжылдық) тарады. Қола дәуірінің Америкада өз тарихы бар. Мұнда металлургия орталығы Перу мен Боливия жерінде болды. Африкадағы қола дәуірі туралы мәселе археологиялық зерттеулердің жеткіліксіздігіне байланысты әлі толық шешілмей келеді.Қола дәуірінде Азияда бұрын қалыптасқан қала мәдениеті (Месопотамия, Элам, Мысыр, Сирия) одан әрі дами түсті және жаңа мәдениеттер (Үндістанда – Хараппа, Қытайда – Инь) қалыптасты. Мұндай жағдай Еуропада да байқалды. Қала жұрттары, сарайлар, жергілікті жазу, т.б. деректер Еуропадағы өзіндік мәдени орталық еді. Бұл дәуірде кен қорына бай Кавказдың маңызы зор болды. Ол Шығыс Еуропаның далалық аудандарын мыс бұйымдарымен жабдықтайтын Еуразиядағы ең ірі металлургия орталықтарының біріне айналды.

Причины реформации в Англии были обоснованы, прежде всего, личными амбициями Генриха VIII. Король состоял в браке с вдовой своего брата, Екатериной Арагонской, которая долгое время не могла подарить Генриху наследника. В течение двадцати четырех лет совместной жизни Екатерины и Генриха все младенцы мужского пола умирали в раннем возрасте. Единственным общим ребенком супругов была Мэри, будущая королева Марго. После безрезультатных попыток продолжить род Тюдоров и по мужской линии, Генрих начал изменять жене с придворной фрейлиной Анной Болейн. Она была молода и очень привлекательна, к тому же могла подарить королю долгожданного сына. Генрих захотел развестись с Екатериной и жениться на Анне, но Римская церковь не давала монарху разрешения на разрыв брака. Тогда Генрих, по совету своего первого советника и адвоката Томаса Кромвеля, разорвал отношения с римским папством и подал в суд на английскую церковь. Он обвинил духовенство в посягательстве на королевскую власть и потребовал выплатить ему сто тысяч фунтов в качестве компенсации. Но церковь не имела таких средств и попросила монарха разбить сумму на пять лет. Генрих выдвинул встречные условия: он соглашался не взимать деньги при условии, что сам станет верховным главой церкви и духовенства Англии.