Політичний портрет Ян Гуса ​

Империалистік дәуірде жеке елдердің біркелкі дамымауының нәтижесінде бірінші дүниежүзілік соғыс болды. XX ғасырдың басында халықаралық жағдай күрт шиеленісіп, ірі мемлекеттер арасындағы бақталастық күрес күшейді. Англия дүниежүзілік шеберхана атанған дәрежесінен өнеркәсібі дамудағы бірінші орнынан айрылды. Елдің басын біріктіру арқасында және Француз–прусс соғысының нәтижесінде бес миллиард марк контрибуция алған Германия өз экономикасын жедел дамыту мүмкіндігіне жетіп, өнеркәсіп өнімдерін шығаруда Англияны үшінші орынға ығыстырып, дүние жүзінде АҚШ-тан кейінгі екінші орынға шықты. 1912 жылы мысалы, Германияда 17,6 миллион тонна шойын қорытылса, Англияда 9 миллион тонна ғана болды. Экономикалық қуатының шапшаң өсуін пайдаланған жас герман империалистері жаңа нарықтық аймақтарды алуға, отарланған жерлерді қайта бөлісуге, еуропалық континентте билік жүргізуге тырысты.Германияның күшеюі Еуропадағы басқа ірі мемлекеттерді абыржытты. Әсіресе отарлап алған жері жеткілікті әрі өнеркәсібі ерте дамыған, байырғы империалистік елдерді ― Франция мен Ресейді қатты алаңдатты. Оның үстіне герман–австриялық одақ шартына қол қойылды, оған Италияның қосылуы жас герман империалистерінің Еуропадағы салмағын күшейтті. Осы құрылған үштік одаққа жауап ретінде орыс-француз одағы пайда болды. Бұл еуропалық мемлекеттерді екі антогонистік топқа бөліп, екі жақты шешуші шайқасқа дайындыққа кірісті.

Объяснение:

Хотелось бы начать с того, что за весь период Второй Мировой войны США только с июля 1943 года, когда американцы высадились на юге Италии. Вторая крупная войсковая операция с участием США произошла через год, уже в июле 1944 года в Нормандии. Таким "аккуратным" и выборочным участием в войне американцам удалось сберечь огромное число своих граждан, а также путем производства вооружения и его продажи странам анти-гитлеровской коалиции выйти в лидеры капиталистического мира. 
После окончания войны лагерь социалистических стран значительно возрос в результате советского военного присутствия в освобожденных от нацизма странах Европы и образования там про-советских режимов. Уинстон Черчилль в своем выступлении в Фултоне (США) в 1946 году об'явил в отношении СССР в связи с этим политику "железного занавеса", которая позже переросла в "холодную войну". Было образовано два военно-политических блока (западный НАТО и восточный ОВД), враждебно настроенных друг к другу. В конце сороковых годов 20 века СССР разработал водородную бомбу, что  позволило установить паритет с США в ядерном вооружении. С тех пор между СССР и США велась гонка ядерных вооружений; к тому же СССР стремился к расширению мирового лагеря социалистических стран, тратя на их образование и поддержку огромные средства. Такое соперничество не раз приводило к опасному международному положению, в частности, на Корейском полуострове, в Китае, на Кубе и затем в Афганистане. Советская экономика не выдержала такого серьезнейшего испытания, что постепенно привело к образованию огромного внешнего долга, затем постепенного развала социалистического лагеря и, в конце концов, к распаду СССР на 15 независимых государств. Холодная война закончилась к концу девяностых, когда уже Россия отказалась от военного противостояния с НАТО по югославскому кризису.